ძმაკაცის ლექსი!!!



რომ გავიგებდე როდის მოვკვდები,
როდის გაუვა ყავლი ჩემს გულს,
დავმშვიდდებოდი ფიქრით დაღლილი
და გაჩუქებდი გამარჯვებულ სულს.

რომ ვიპოვიდე უკანასკნელ წამს,
სადაც სიკვდილი ეჭვით მომელის
გავუღიმებდი, უკვდავების მწამს,
უკვდავების მწამს მე ხომ ყოველის.

გავიბრძოლებდი ისევ თავიდან
მე რომ ვიცოდე გავიმარჯვებდი,
გავაღვიძებდი მთვარეს ღამიდან
მზედ მოკაშკაშედ გადავაქცევდი.

დარჩენილ წუთებს ხარბად დავლევდი,
და ლოთი როგორც ვისკის ბოლო ბოთლს
მეც ხარბად ღამეს ფიქრში გავლევდი
არ ვიფიქრებდი, გულში როგორ თოვს.

წავიკითხავდი ბოლოჯერ მარკესს
და ვილოცებდი ცოდვით დაღლილი,
და ვიტირებდი ჯვარცმის წინ ისევ
ცხოვრება რომ მაქვს უქმად განვლილი.

არ დავტოვებდი არცერთ ნაფეხურს
არ შევაცდენდი ვინმეს ჩემნაირს,
გადაუვლიდა წვიმა სამყაროს
და დატოვებდა მხოლოდ შენნაირს.

უკან მოხედვის არ მეშინია
იმ წამს გავცდები, ოღონდ მანახა
ჩემთვის სიცოცხლის ერთი წვეთია
შენი ბრაზიან თვალთა დანახვა

მზეს ველოდები სიცოცხლის მომტანს,
უკანასკნელად შევიგრძნო მინდა
ამ თვალუწვდენელ დედამიწაზე
რა არის შენზე უფრორე წმინდა.

წამის დადგომას მშვიდად შევხვდები
მივებჯინები შენზე ოცნებას
და მოწყვეტილი ფიქრის კვალდაკვალ
დრო სხივთან ერთად სიკვიდლს მოიტანს.....



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.