სილამაზემ დამამუნჯა

silamazem damamunja leqsebi silamazeze siyvaruli tvalebi
სილამაზემ დამამუნჯა,
თვალი მომჭრა ფერებით,
და ვერაფერს ვეღარ ვამბობ,
მოხიბლული მშვენებით,
შენს მშვენებას ვერ ედრება,
თვით მზის სხივი ნათელი,
სილამაზის დედოფალო.....
სხვა რად გინდა სახელი.
განთიადის სხივებს გევხარ,
დილის სითბოს ფერებას,
უკვდავების წყაროს წყალს და....
დროის არგაჩერებას.
მთის ფერდობზე მობიბინე,
ყაყაჩოთა მშვენებას,
ლაჟვარდ ცაში მოელვარე
ათასფრად გაელვებას.
გარიჟრაჟის ღიმილიც ხარ,
სილამაზე ფერების,
ყოველი დღის სითბოს გევხარ,
დედოფალო მშვენების.
შენ კი ერთი გაღიმებით,
მიმაჯაჭვე დროებას,
სულ მაგონებ გვირილების
სადა უბრალოებას.
აი ასე გაგიცანი,
არ მითხარი რა გერქვა,
იმ დღის მერე უთავბოლოდ....
სიყვარული დამერქვა,
ვზივარ.... ფიქრებს ლექსად გიწერ,
მუზა შენსკენ მისხლტება,
ყველა სახელს მივეტმასნე,
არცერთი არ გიხდება.
მაგრამ ერთი მახსოვს მხოლოდ,
რომ პირობა ჩამითქვი,
თუ შენს სახელს მივხვდებოდი,
სიყვარული აღმითქვი....
გამოცანად დამებედე,
მაგ თვალების მნახველი,
სილამაზის დედოფალო....!
სხვა რად გინდა სახელი?!