დაფიქრებული ქვიშაზე ვზივარ



dafiqrebuli qvishaze vzivar leqsebi
დაფიქრებული ქვიშაზე ვზივარ,
გავსქერი ცისფრად შეფერილ სივრცეს.
ზღვა სატრფოსავით მეჩურჩულება,
თლილ თითებივით მახვევს მის ზვირთებს.
ზღვა მიყვარს ისე, ვით გალაქტიონს
უყვარდა მისი ლურჯა ცხენები
და თუ დააჩნდა ჩემს სულს იარა,
ზღვასთან მივალ და მოვეფერები.
ზღვა სატრფოსავით ჩამიკრავს გულში,
ზღვა მზის სხივივით მაჩუქებს იმედს,
ზღვას გული უმხელს ათას სატკივარს,
ზღვა ათას ცრემლს და სიხარულს იტევს.
და დაიწვება ზღვა ჩემი ტრფობით,
ლოყებზე ცეცხლი წაეკიდება,
საღამოს ბინდში გადაშლის გულს და
მზე ზღვას კისერზე დაეკიდება.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.