მზეს დავატყვევებ ჩადრში

mzes davatyveveb chadrshi leqsebi poezia
მზეს დავატყვევებ ჩადრში,
მთვარეს შევფიცავ ძმობას,
ჩვენ ორნი დავლევთ მარტო,
ხვანჩკარის ცრემლის გროვას.

მზეო, იტირე ღამით,
არა გაქ პულსის ცემა,
გინდა გიამბო წამი?
რაც შენ დროს ცუდი მოხდა.

ყველას ეძინა ღამით,
მუცელში მთვარე ედგათ,
მამლის ყივილზე უცებ,
აფორიაქდა ზეცა.

დილა, კვნესოდა სიმწრით,
ქრისტე რომ გასცეს გახსოვს?
შენ იღიმოდი მაშინ
გინდოდა გეთქვა ბრავო.

იუდას მტრული ძღვენი
შენს გულს ეამა წამლად,
ნეტარებაა შენთვის
ადამის ცდენაც ალბათ.

შენ ცოდვილი ხარ მზეო,
აღარ იმართლო თავი!
ისევ შეაცდენ კაცსა,
ჩემთვის უკვე ხარ მკვდარი.

შენ ქალი გქვია მზეო,
ეშმაკს აზიხარ მარჯვნივ,
მიდი იტირე წყვევლით
და ჩაიმალე ჩადრში.

მზე გაგვეპარა ღამით,
მთვარემ შემფიცა ძმობა,
ისევ დავლიეთ ყანწით,
ხვანჩკარის ცრემლის გროვა...