ვეღარ ვძლებ! ვეღარ!

vegar vdzleb
ვეღარ ვძლებ! ვეღარ!
სულს, გულს მიხუთავს უცხო ცდუნება!
არ ვიცი რა სურს ბოროტ ბუნებას..
რად უნდა კაცის ჭკუა, გუნებაი!

დასველდა ცრემლით ფურცელი ძველი,
წვეთი ასოებს ესალბუნება...
გამხმარ გულისაც მორწყვა უნდება,
მაგრამ არ ხარობს კვირტიც, ნარგავიც,

იქ გრძნობას სჭარბობს ჭუჭყი, ნაგავი...
რაც იყო მორჩა და აღარ არის!!!
ქარმა წაიღო ჩუმი ნარნარით...
სამყაროს კიდევ... სხვა რაღა უნდაი!

კაცთ რაც გვიყვარდა ის განადგურდა...
ბოროტ არსებას სხვა რაღა უნდაი!
უკვირტო ნერგიც კი განადგურდა!!!!!