მტანჯავს დროის ოდისეა
(mtanjavs drois odesea)
ჩემს გონებას ვეღარ ვებრძვი
მტანჯავს დროის ოდისეა,
მოლოდინში ვეღარ ვამჩნევ
როდის ღამე როდის დღეა.
ვცდილობ სხივი დავივიწყო
როცა გულში გაანათე
და ქალღმერთად მომელანდე
შენში ცეცხლი რომ ავანთე.
უცნაურად მომაგონდი
მომენატრე ღამე თითქოს,
მზეს არ ვუმზერ და არც მთვარეს
ჩემი გული შენსკენ მიხმობს.
ნეტავ შენ თუ გენატრები
როგორ თბები ან უჩემოდ,
ვიცი სიზმრად მოხვალ, წახვალ
და დამტოვებ კვლავ უღმერთოდ.
ოხ ეს ბედის ირონია
რად დამცინის ასე მწარედ?!
მე მჭირდები და მინდები
მომეც ხელი მოდი მალე.
გადაუფრენს ჩვენს წარსულ დროს
მოგონება კვლავ გაშლის ფრთებს,
შორ სამოთხეს გამახსენებს
დავინახავ ლამაზ თვალებს.
შენს წამწამებს დავინახავ
ღრუბლად სხივნი რომ ანათებს,
დილის ცვარი ვაზის რტოზე
მე შენს ტუჩებს მივამსგავსე.
ნეტარებით ჩაგიკრავდი
ვნებიანად მომენატრე,
მე ისევე მეყვარები
და მიყვარხარ როგორც ადრე.
ვიცი მიმძიმს უშენობა
ვერ ვერთობი ღამე სხვებთან,
მინდა ცეცხლი დამიბრუნო
მაგრძნობინო თავი ღმერთად.
ოხ ეს ბედის ირონია
დრო არ მრჩება სადღაც ქრება,
აღარ ვიცი სად მოგძებნო
რაღაც სევდა მეპარება.
რაც გავიდა დრო დავკარგე
დამემალე თითქოს სადღაც,
რომ მოგძებნო დაგიჭერ და
არ გაგიშვებ მე აღარსად
(mtanjavs drois odesea)
ჩემს გონებას ვეღარ ვებრძვი
მტანჯავს დროის ოდისეა,
მოლოდინში ვეღარ ვამჩნევ
როდის ღამე როდის დღეა.
ვცდილობ სხივი დავივიწყო
როცა გულში გაანათე
და ქალღმერთად მომელანდე
შენში ცეცხლი რომ ავანთე.
უცნაურად მომაგონდი
მომენატრე ღამე თითქოს,
მზეს არ ვუმზერ და არც მთვარეს
ჩემი გული შენსკენ მიხმობს.
ნეტავ შენ თუ გენატრები
როგორ თბები ან უჩემოდ,
ვიცი სიზმრად მოხვალ, წახვალ
და დამტოვებ კვლავ უღმერთოდ.
ოხ ეს ბედის ირონია
რად დამცინის ასე მწარედ?!
მე მჭირდები და მინდები
მომეც ხელი მოდი მალე.
გადაუფრენს ჩვენს წარსულ დროს
მოგონება კვლავ გაშლის ფრთებს,
შორ სამოთხეს გამახსენებს
დავინახავ ლამაზ თვალებს.
შენს წამწამებს დავინახავ
ღრუბლად სხივნი რომ ანათებს,
დილის ცვარი ვაზის რტოზე
მე შენს ტუჩებს მივამსგავსე.
ნეტარებით ჩაგიკრავდი
ვნებიანად მომენატრე,
მე ისევე მეყვარები
და მიყვარხარ როგორც ადრე.
ვიცი მიმძიმს უშენობა
ვერ ვერთობი ღამე სხვებთან,
მინდა ცეცხლი დამიბრუნო
მაგრძნობინო თავი ღმერთად.
ოხ ეს ბედის ირონია
დრო არ მრჩება სადღაც ქრება,
აღარ ვიცი სად მოგძებნო
რაღაც სევდა მეპარება.
რაც გავიდა დრო დავკარგე
დამემალე თითქოს სადღაც,
რომ მოგძებნო დაგიჭერ და
არ გაგიშვებ მე აღარსად
