სიყვარულს დრომაც დაუთმო მეფობა



სიყვარულს დრომაც დაუთმო მეფობა

(siyvaruls dromac dautmo mefoba)


ისევ ნაცნობი ქუჩები,
ისევ ღრუბელი ცაზე,
ისევე შენი ტუჩები და.
ისევ ცრემლი თვალზე.

ფიქრების ზღვაში ვბრუნდები,
შენ კვლავ თავს მადებ მხარზე.
ისევ შენს ნახატს ვუცქერი,
და კვლავ ფერებით ვავსებ.

ისევ თაბახის ფურცლები,
თეთრი ლექსებით სავსე.
ისევ საათი, წუთები,
წამების ისარს დავდევ

ისევ მოცარტი, შუბერტი,
კვლავ ჰარმონიით სავსე.
ოცნების ზღვაში ვბრუნდები!
არ შეიძლება ასე!


კვლავაც ნაცნობი ქუჩები
და მზე მოწმენდილ ცაზე.
ისევე შენი ტუჩები,
უკვე ღიმილით სავსე!



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.