შექსპირი (სონეტი) - Shakespeare (soneti)



(სონეტი XLVI)

ჩემს არსებაში, რახანია, ბრძოლა გახელდა
გული და თვალი ვერ იყოფენ შენს სილამაზეს;
გული თვალებში თავის გრძნობას აღარ ამხელს და
თვალებმა გულთან მისასვლელი კარი ჩარაზეს.

გული მოგძახის -`ჩემი ხარო - და არ სწადია
მისი საუნჯე ფლანგოს თვალმა ბროლის წვეთებად,
თვალსაც, შენს გარდა, სხვა არავინ არ აბადია
და რა ქნას, გულს თუ მტაცებლურად არ ეკვეთება?

და ამიტომაც მათს მსაჯულად ვიხმე გონება
და, როგორც ძველმა მოითხოვა წესმა და რჯულმა,
გაუნაწილდათ მოდავეებს მთელი ქონება -
თვალს ერთი ერგო, მეორე კი მიიღო გულმა:

ნება მიეცა შენს სიტურფეს უმზერდეს თვალი,
გულმა კი შენი გულისაკენ გაიგნოს კვალი.

თარგმანი ინგლისურიდან - ალექსანდრე ელერდაშვილი



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.