აღარ გვქვია “ერთად”
(agar gvqvia "ertad")
შენი თვალები არაფრისმთქმელია, მასში ვერ ნახავ პასუხს..
ისე მიყურებს თითქოს ვერც მხედავს და ჩემი ნახვა არც სურს.
ცივია შენი გულები ხელზე, ღაწვებს არ დაჰკრავს ფერი.
მაწუხებს შენი შეხება წელზე და მოშვებული წვერი.
ჩვენ შორის გაჩნდა შავი უფსკრული და უჰაერო სივრცე,
გული აღარ სცემს შენს დანახვაზე გაასმაგებულ რითმზე.
შენი ფერება აღარ მატოკებს, აღარ მეღვრება სითბო,
ორივეს გვინდა და არ გამოგვდის ერთმანეთი კვლავ ვიგრძნოთ.
ნიღბებს ვიფარებთ, როლებს არ ვიცვლით, ორნი ვთამაშობთ კენტად
ყალბი ღიმილით ვფარავთ სხვებისთვის, რომ აღარ გვქვია “ერთად!
(agar gvqvia "ertad")
შენი თვალები არაფრისმთქმელია, მასში ვერ ნახავ პასუხს..
ისე მიყურებს თითქოს ვერც მხედავს და ჩემი ნახვა არც სურს.
ცივია შენი გულები ხელზე, ღაწვებს არ დაჰკრავს ფერი.
მაწუხებს შენი შეხება წელზე და მოშვებული წვერი.
ჩვენ შორის გაჩნდა შავი უფსკრული და უჰაერო სივრცე,
გული აღარ სცემს შენს დანახვაზე გაასმაგებულ რითმზე.
შენი ფერება აღარ მატოკებს, აღარ მეღვრება სითბო,
ორივეს გვინდა და არ გამოგვდის ერთმანეთი კვლავ ვიგრძნოთ.
ნიღბებს ვიფარებთ, როლებს არ ვიცვლით, ორნი ვთამაშობთ კენტად
ყალბი ღიმილით ვფარავთ სხვებისთვის, რომ აღარ გვქვია “ერთად!
