წმიდა მაქსიმე აღმსარებელის სიტყვები



სიყვარული იბადება უბიწოებით; უბიწოება - ღვთის სასოებით; სასოება - მოთმინებითა და სულგრძელობით, ეს უკანასკნელი კი - ყველაფერში თავშკავებით; თავშეკავებულობა - ღვთის შიშით, შიში - ღვთის რწმენით.

როცა სიყვარულის შედეგად გონება ღმერთამდე ამაღლდება, მაშინ ის სრულებით ვერ იგრძნობს ვერც საკუთარ თავსა და ვერც რაიმე მის გარშემო არსებულს. უსასრულო ღვთიური ნათლით გაბრწყინებული გონება ვერ გრძნობს ვერცერთ ქმნილებას, ისევე როგორც ხორციელი თვალი ვერ ამჩნევს ვარსკვლავებს მზის სინათლეზე.

11. ყველა სათნოებას გონება ღვთის სიყვარულთან მიჰყავს, მაგრამ ყველაზე მნიშვნელოვანია წმინდა ლოცვა. იგი ლოცვით ფრთოვანქმნილი, ღმერთთანაა და ყოველივე არსებულზე მაღლა დგას.

სიყვარული არის სულის კეთილი განწყობა, რომლის წყალობითაც ის, ღვთის შემეცნების გარდა, არაფერს ანიჭებს უპირატესობას, მაგრამ ასეთ სიყვარულით აღსავსე მდგომარეობას ვერ მიაღწევს ის, ვინც რაიმე მიწიერისაკენ ისწრაფვის.

ღვთის მოყვარული ღვთის ქმნილებებზე მეტ მნიშვნელობას ღვთის შემეცნებას ანიჭებს და დაუცხრომლად ისწრაფვის მისკენ.




Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.