გვხვდება საკუთარი სახელები: სამე, სამველ, სამოელ, რომელიც, შესაძლოა, გვარის ფუძე იყოს ან, შესაძლოა, გვარის ფუძე სულაც მელა იყოს. აქედანაა გვარები მელია, მელაშვილი, მელაძე.
ლესამლე – ტყეა და საძოვრები მოროჟის (მაროჟის) მარჯვენა მხარეს.
გვარი სამელია დასახელებულია მეთექვსმეტე საუკუნის დამლევს შედგენილ ნაჟანეულის (ოტობაია) საეკლესიო მრევლს შორის. ამავე სოფელში ოცი წლის შემდეგ მოიხსენიება მარსალია სამელია. ამოსავალია პირსახელის ამელი, რაც სამოელის ან სამუელის ვარიანტი უნდა იყოს.
გვარში სა – ართრონი (წინსართი) უნდა იყოს, მელა კი, გარეული ცხოველია და მას ემატება ია სუფიქსი.
ასევე, გვხვდება გვერები: მელია, მელივა.
საქართველოში 102 სამელია ცხოვრობს: წალენჯიხაში – 62, ზუგდიდში – 28, თბილისში – 12.
