ქართული გვარების ქმნადობა-ჩამოყალიბებაში, მათ რაოდენობათა 25 000-ზე მეტად გაზრდაში დიდია ღვაწლი ისეთი სახელებისა, როგორიცაა: გიორგი, დავითი, ზურაბი, ივანე, ლომინ, მიქელ და ასე შემდეგ. კონკრეტულ შემთხვევაში, გვარში დათუსანის ფუძედაა გამოყენებული მამაკაცის საკუთარი სახელი დავით. ეს სახელი წინაპრებს ძველი ებრაელებისგან უსესხებიათ. ყველა ნასესხები სახელი კი აუცილებლად რომელიმე მნიშვნელობის შემცველია. ისე კი, უცხოური სახელები უფრო მეტია ქართველებში, ვიდრე წმინდა ქართული. დავით – ებრაულად ნიშნავს სატრფიალოს, საყვარელს.
დავითიდან ბევრი გვარია ნაწარმოები და ისინი გაჩნდა არა უშუალოდ დავითის, არამედ მისი მოფერებით-კნინობითი ფორმებიდან. ასეთებად კი ისტორიულ წყაროებში დაფიქსირებულია: დავითაია, დავითელა, დათილა, დათუ, დათუკი, დათუსი, დათუჩა.
1840-იან წლებში, აღწერის მონაცემებით, ამბროლაურის რაიონის სოფელ ღვიარაში საბატონო გლეხებად მოიხსენიებიან დათუსანები.
დათუსანი, თუთისანი, დავითულიანი, გაბისიანი გაფორმებული სუფიქსების მიხედვით სვანური, ანუ სვანეთში გაჩენილი გვარებია. დასადგენი ის არის, როდიდანაა გაჩენილი ისინი სვანეთში და რა მიზეზმა განაპირობა მათი მიგრაცია საქართველოს სხვა კუთხეებში.
1995 წლის ვაუჩერების მიხედვით, საქართველოში 115 დათუსანი ცხოვრობს: ამბროლაურში – 42, თბილისში – 38, ქუთაისში – 35.
