ჩანახატი შობის დილაზე



სიყვარულად გათოვდა ზეცა...
ისევ ცისფერი იყო ცა, იანვარი იდგა, როგორც ოდესღაც...
რკალად მოკეცილი ცუგო მოწყენილი იყურებოდა, ბავშვები წიოკით იკლებდნენ ეზოებს, სახლებიდან გამოდიოდა ტელევიზორის ხმა,ონკანში წყალი მოდიოდა, ვიღაც იცინოდა, ვიღაცა ტიროდა, ვიღაცას სძულდა, ვიღაცას უყვარდა, ვიღაცას კი უბრალოდ ებრალებოდა საკუთარი თავიც და მთელი სამყაროც...ვიღაცა იძინებდა, ვიღაცა იღვიძებდა, ვიღაცა მღეროდა, ვიღაცასაც უნდოდა სიმღერა, მაგრა ვეღარ ბედავდა... ვიღაცას სტკიოდა საკუთარი ტკივილი, ვიღაცას კი საკუთარიც სტკიოდა და სხვისიც, ვიღაცა სიზმრებს ეპოტინებოდა, ვიღაცა ვიღაცას, რომ არ დაცემულიყო, ვიღაცა წყნარდებოდა, ვიღაცა სიგიჟის ზღვარზე იყო, ვიღაცა ლოცულობდა, ვიღაცა სწყევლიდა თავის გაჩენის დღეს, ვიღაცა ღალატობდა, ვიღაცას ღალატობდნენ, ვიღაცას სჯერდა, ვიღაცას კი აღარ შეეძლო დაჯერება... ვიღაცა სიცოცხლეს შეჰხაროდა, ვიღაცა სიკვდილს ნატრობდა, ვიღაცა ცას უყურებდა, ვიღაცა მიწას, ვიღაცა ვირაცას, ვიღაცა კი უმისამართოდ იმზირებოდა სადღაც სივრცეში... ვირაცისთვის დასაწყისი იყო, ვიღაცისთვის დასასრული... ვიღაცისთვის თენდებოდა, ვიღაცისთვის ღამდებოდა, ვიღაცა სხვას ამხნევებდა, თუმცა თვითონაც ეშინოდა...ვიღაცა გარბოდა, ვიღაცა დინჯად მიაბიჯებდა... ვიღაცა ვიღაცას ატყუებდა, ვიღაცა კი მხოლოდ საკუთარ თავს....ვიღაცას მთელი სამყარო უყვარდა, ვიღაცას კი ეგონა, რომ თვითონ იყო მთელი სამყარო... ვიღაცა ფიქრობდა, ვირაცა კი თავს აიძულებდა აღარ ეფიქრა... ვიღაცა რაღაცას ცვლიდა, ვიღაცას სიახლეების ეშინოდა, ვიღაცისთვის ყველაფერი პირველად იყო, ვიღაცისთვის უკვე მერამდენედ მეორდებოდა...
ვიღაცა იბადებოდა, ვიღაცა კვდებოდა და ყველაფერი ისე იყო, როგორც ყოველთვის და მაინც უჩვეულო იყო რაღაც... ხვდებოდნენ ასე არასოდეს ყვარებიათ ერთმანეთი...
ზარები რეკდნენ ტაძრებში...
შობის დილა თენდებოდა.....
ავტორი: ნინო დიღმელაშვილი

(2009 წელი)



Loading...


თეგები: . . .

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.