" ქალამნების ფასი_ასი, შევიცვალე ვითომ შანსი, ჯიბეს ხელი ვკარი დამხვდა ხურდის გროვა_რომ წააგავდა ხროვას. ოთხი ჯიბე ვძებნე, ვერსად ვპოვე ფასი_ასი, კარი მძიმედ ვხურე, გავუყევ ქვაფენილს ძირად დაფენილს, ხურდის გროვამ ამიტაცა სადღაც გვერდმხრივ გამიტაცა, მის თვლამ ამიტაცა, ვთვალე და ვთვალე 30 ქაღალდს ადგენდა სრულად_ეს ხურდის გროვა_რომ წააგავდა ხროვას. ბოლო შანსით თვლილი ხურდა_მზეზე მაინც ძლიერ, ძლიერ ხურდა. ქუჩას მიმავალი მივუდექი გასაყიდ ნაყინს, ნაყინს გასაყიდს კი ჰყოფნიდა ჩემი ხურდის გროვა. სიგრილე შემრჩა ნაყინს დაწვეულს, გრილი ფერით_ვფერე და ვაგრძელე გზები დასიცხული_მზისგან რომ ძლიერ, ძლიერ ხურდა_ეს გზა და ჩემი ხურდა . "
ქეთი ბერიაშვილი
