ვის არ უოცნებია ბავშვობაში



vis ar uocnebia bavshobashi
ვის არ უოცნებია ბავშვობაში?! ვის არ აუგია ფიქრებიში ციხე-კოშკებიი! ვინ არ ჩამომჯდარა მთვარეზე და გულისფანცქალით არ დალოდებია ვარსკვლავის ჩამოვარდნასი! იმ ვარსკვლავის ნატეხის, რომელიც სინამდვილეში ერთი ჩვეულებრივი ქიმიური ფორმულაა, ატოსფეროში წვის უნარის მქონე. სურვილები ჩამითქვამს, მაგრამ არასდროს დავკვირებივარ ამხდენია თუ არა, ალბათ ამიტომ დღემდე მჯერა სასწაულების. მახსოვს ბავშვობაში ბევს ვოცნებობდი, მინდოდა ყველაზე კეთილი, მისაბაძი და ინდოელი ქალივით ლამაზი ვყოფილიყავი, სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ ეს სიტყვებიო სიტყვებადვე დარჩა სივრცეში, დროსა და მეხსიერებაში, ჩემი მომავალი კი... მასზე არასოდეს დავფიქრებულვარ, ცხოვრების დინებას მივყვებოდი, სამწუხაროდ წარსულით მეტად ვცხოვრობ, უშინაარსო, მოწყენილი და გაბოროტებული. ეჭვიანი შეყვარებულივით არ მაძლევს მოსვენებას და არც მომავლისკენ გახედვის უფლებას.
საშინლად მომენატრა სურვილების ჩათქმა, მაგრამ აღარც ვიცი რა ვინატრო



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.