ჩვენ

ჩვენ.. ამ საუკუნეს ტვირთად დაწოლილი ორი გაცრეცილი სხეულის ქმედება.. ორი დაუოკებელი გული, ნიაღვრად გადაქცეული და შეუჩერებელი დინება არაამცხოვრებისეული სიყვარულისა.. სადღაც შორს მოხეტიალე ორი დაუდეგარი სული...

ჩვენ ვიყავით ორი სამყარო..ორი თავშესაფარი ერთმანეთისა..ორი გადარეული და აზვირთებული შეგრძნება რაღაც აუხსნელისა, რასაც შეჰხაროდა მილიონობით ჩვეულებრივი მოკვდავი, სულიერებათა რაღაც მეათიათასე ტალღა, შეუცნობელი, გაუგებარი და გაურკვეველი ენა სულიერთათვის..

სამყარო იყო რაღაც ერთი წერტილი ჩვენივე სამფლობელოში.. დაუმარცხებელი ტკივილები ნიაღვრებად იქცეოდნენ.. ათასგვარ ფიქრთა მოქცევა ჩვენივე თავისთვის გამოსადეგად..

ჩვენ აუხსნელი ვიყავით დედამიწისთვის..ჩვენ ვერ გაგვიგებს მთელი კაცობრიობის შეგრძნებები ერთად აღებული.. ეს იყო სამყარო, დიდი და შეუცნობელი.. მარად დარჩენილი, როგორც ჩარაზული, გამოუცნობი თავშესაფარი აუხსნელი სიყვარულისა.. ჩვენ ამ სამყაროს ტვირთად დაწოლილი ორი გაცრეცილი სხეულის ქმედება..

ჩვენ..