ვაჟა – ფშაველა – სიბრძნის საგანძური

გულს ნუ გაიტეხ, მგოსანო, ხმალი აგელე ფხიანი,
მოკეთეს ემოკეთევე და მტრებს მიეცი ზიანი.


მტარვალთ არ უყვართ მოძღვრება,
სიბრძნისა გამომჩენელი.


შაჭირვებულა სოფელი, ძებნა სჭირდება ბადლისა:
ვაი, რომ ცუდი ბევრია, პოვნა ძნელია კარგისა!


სიკვდილისათვის ერთია მდიდრის და საწყლის ცხოვრება,
სიკვდილის დათრგუნვას ვცდილობთ, როს გვწადს საზელის პოემა.


მომავლის სხივი აქარვებს გმირის ოხვრას და გმინვასა.