ნელა, ძალიან ნელა თენდებოდა, მაგრამ ისე აშკარად მატულობდა სინათლე...ყოველივე იწოვდა ბინდს, საიდანღაც ნიავი წამოუბერავდა, ხეზე დაიჭიმებოდნენ ფოთლები, სახლებიც დინჯად ამოტივტივდებოდნენ მიწიდან და რომელიღაც პატარა, სულელი, ყოჩაღი ჩიტი გალობას იწყებდა...
სამოსელი პირველი
გაღვიძების შემდეგ დაფიქრდით, რა უსაზღვრო ბედნიერებაა ის რომ ცოცხალი ხარ, სუნთქავ, აზროვნებ, გსიამოვნებს, გიყვარს
მარკუს აურელიუს
გამოცდილებით თავგადასულობით, რომ ჭკუის სწავლა შეიძლებოდეს, რაც ჩვენს ქვეყანას თავს გადახდენია, ჩვენში, ბრძენი კი არა, სულელი იქნებოდა სანთლით საძებარი.
ოტია იოსელიანი
მხოლოდ მაშინ გესმის რაიმე საფუძვლიანად, თუკი შეგიძლია ეს ბებიაშენსაც კი აუხსნა.
აინშტაინი
მოქნილ ჭკუას შეუძლია სილამაზის მაგივრობა გასწიოს.
სტენდალი
