ამ დღის საღამო, ამ დღის სუნთქვა, ამ დღის ღიმილი...

თურმე
აჰა ზამთარიც გადაიძრობს მალე ხელთათმანს
და გაყინულ ხელს ცვრიან სულში შეაფათურებს

ამ დღის საღამო,ამ დღის სუნთქვა, ამ დღის ღიმილი
მე რომ ღმერთის მწამს სხვანაირის იმას ვუმადლობ
შენ სადღაც შორს ხარ უშფოთველი ანდა პირიქით
და ისევ ისე მენატრები არა უბრალოდ...

ეს დღეებია საშინელი სიცხისგან ვიწვი
ჩემი საწოლის ხის ჭიებმა მასწავლეს მორზე
და წინ რა უდგას რომ ასეთ დროს ნაებდე სიკვდილს
მაგრამ არ მინდა შენი ცრემლის გარეშე მოვკდე

აღმართის ავლა დაუღლელად სად გაგიგიათ
რამდენჯერ შევცდი ან არ შევცდი ამას რა დათვლის
ყველა ათეისტს მოვუძებნი გულში ბიბლიას
გავიფიქრე და გავაგრძელე შენთან კამათი

წვიმს უსაშველოდ დრო მაგიჟებს უსენოდ ვკვდები
ზოგჯერ მგონია სანა, გავა ბოლო წუთები
ჩემი ოთახის კარს გააღებ კნუტივით სველი
და ისევ ისე ძველებურად ჩამეხუტები. ❤ ♥