დადგა შენდობის კვირა და ყველას გთხოვთ, რომ შემინდოთ!



„დადგა შენდობის კვირა და ყველას გთხოვთ, რომ შემინდოთ, ვისთვისაც რამე მიწყენინებია… მოძღვარმა, დედამ, მეუღლემ, შვილებმა, სიძეებმა, შვილიშვილებმა, ძმამ, რძლებმა, ნათესავებმა, მეგობრებმა, მეგობრებმა და არა მეგობრებმა. ყველამ ვისთვისაც რაიმეთი გული მიტკენია. მაპატიეთ და მომიტევეთ. ყველაფრი ჩემი უგუნურობით იყო. უფალმა, გაგაძლიეროთ და ყველას მოგცეთ შენდობის ძალა. შემინდეთ!“ _ სოციალური ქსელი დღეს ასეთი სიტყვებით არია აჭრელებული.

რას ნიშნავს შენდობის კვირა და რატომ ვიქცევით ამ დღეს ასე?

ეს არის ნიშანი იმისა, რომ დიდმარხვა იწყება. თავისი სულიერი შინაარსით დიდმარხვა საყოველთაო აღდგომამდე ადამიანის სიკვდილისშემდგომი მდგომარეობის წინასახეს წარმოადგენს… იგი ჩვენ გვასწავლის, თუ როგორ შეჰფერის მზადება სიკვდილისთვის… სიკვდილის სარეცელზე ადამიანს გადაულახავი სურვილი უჩნდება ყველასთან შერიგებისა; არ რჩება არც სიცრუე, არც თვალთმაქცობა და ახლაც, დიდმარხვის წინ, ადამიანს იგივე გულწრფელობა უნდა გვქონდეს ვედრებისას… მომაკვდავზე არანაირი ზემოქმედება არა აქვს გარეგან შთაბეჭდილებებს – იგივე გულგრილობა გვმართებს ჩვენც ყოველივე ამსოფლიურისადმი… დიდმარხვაში სული თითქოს სხეულისაგან დამოუკიდებლობასა და განშორებულობას ეჩვევა და თვითშეგნების უფრო მაღალ საფეხურზე ადის…

სული სიკვდილის შემდგომ საზვერეებს გადის, სადაც გამოიცდება ყველა საქმეში, სიტყვასა და აზრში, რომელნიც მის ზნეობრივ შინაარს შეადგენენ, მის დანაშაულსა და ღირსებას. წმინდა დიდმარხვა ჟამია ჩვენი სინდისის გამოცდისა, რომელიც მაცხოვნებელ ღვთის შიშსა და სულის მონანულ შემუსვრილებას ბადებს… გადის რა საზვერეებში სამსჯავროს სული ღვთის წინაშე მოიყვანება თაყვანისცემისათვის და სჭვრეტს მის დიდებას… იგივე ხდება მარხვასთან დაკავშირებით… სრული ნეტარება ჩვენ მხოლოდ აღდგომის შემდგომ მოგვენიჭება, რომლის წინასახეცაა ჩვენი პასექი… ვდღესასწაულობთ რა ქრისტეს აღდგომას, ჩვენ იმავ დროს ჩვენს აღდგომასაც ვდღესასწაულობთ… არ შეეფერება განა ჩვენი სააღდგომო ურთიერთამბორება ჩვენს მომავალ შეხვედრას საყოველთაო აღდგომის ჟამს?.. მაგრამ ნათელ სიხარულს მანამ ვერ მისწვდები, სანამ მძიმე, მაგრამ მაცხოვნებელ მარხვას არ გაივლი.

მარხვა ბოროტის წინააღმდეგ საბრძოლველი იარაღია ქრისტიანის დასაცავად. ქრისტიანები აღდგომის დიდი მარხვისთვის მზადებას რამდენიმე კვირით ადრე იწყებენ. ყველიერის შვიდეულის ბოლო კვირა დღე კი ერთადერთია მთელი წლის განმავლობაში, რომელსაც განსაკუთრებული სინანულითა და სულიერი განწმენდის სურვილით ხვდება თითოეული ქრისტიანი. ამ დღეს ყველა ტაძარში აღესრულება საგანგებო ღვთისმსახურება, იკითხება შენდობის ლოცვები. ეკლესიის წევრების მსგავსად ადამიანები ერთმანეთს შენდობას თხოვენ და მიუეტევებენ შეცოდებებს.

სამების საკათედრო ტაძარში კი შენდობის წესის აღვლენისას კათოლიკოს პატრიარქი ილია II ითხოვს შენდობას. უწმიდესი თითოეულ ჩვენგანს მოგვიწოდებს, შენდობა ვითხოვოთ იმ ადამიანებისაგან, ვისთვისაც რაღაც ცუდი გვითქვამს, ცუდი გაგვიკეთებია, ან თუნდაც გვიფიქრია. ამასთან, შევურიგდეთ მათაც, ვინც ჩვენ გაგვიკეთა ცუდი, რადგან “მიმტევებლისათვის სამსჯავროც მიმტევებელი იქნება. ვინც არ შეუნდობს მას არ ასცდება სასჯელი ღვთისა“,- წმ.იოანე ოქროპირი.

თუ რას ნიშნავს შენდობის დღე და ზოგადად, რა არის მარხვა, ამ თემებთან დაკავშირებით “ამბიონს” წმიდა გიორგის სახელობის ქაშუეთის ეკლესიის დეკანოზი ალექსი ადამაშვილი ესაუბრა:

დადგა შენდობის კვირა და ყველას გთხოვთ, რომ შემინდოთ!


“ყოველმა ქრისტიანმა ადამიანმა, რომელიც დიდი მარხვისთვის ემზადება, იცის, რომ ჯერ მსგეფსია, შემდეგ ხორციელის კვირა (ოთხშაბათი-პარასკევი – მარხვა), ბოლოს – ყველიერის კვირა და ხორციელის ჩანაცვლება ხდება ყველიერით.როდესაც ყველიერის კვირა მთავრდება და აღდგომის დიდი მარხვა იწყება, ტაძრებში აღესრულება შენდობის ლოცვა. შენდობის დღეს ქრისტიანები ერთმანეთს პატიებას სთხოვენ, რის შემდეგაც იწყება მარხვა, რომელიც თავისი მნიშვნელობითა და არსით დიდი იმიტომ არის, რომ ყველაზე აღმატებული დღესასწაულისთვის, აღდგომისთვის ემზადება. ადამიანი როდესაც მარხულობს, ის განსაკუთრებულ ყურადღებას უნდა აქცევდეს არა მარტო იმას, თუ რა საკვებს მიიღებს, არამედ, ყველაზე მეტად, თავის სულიერ და შინაგან ცხოვრებას. ერთ-ერთი წმიდა მამა ბრძანებს: “უგნურია ის ქრისტიანი, რომელიც მარხვის ჟამს საჭმელსა და სასმელს განეშორება, ხოლო თავის ცოდვიან ცხოვრებას არ განეშორება”. ადამიანი მარხვით თავის ცოდვილ ცხოვრებას უნდა განეშოროს. მარხვაში დაიცვას ზომიერება და ლოცვები იკითხოს. როდესაც ქრისტიანი ადამიანები შენდობას გამოვითხოვთ ერთმანეთისაგან, ეს ნიშნავს იმას, რომ ძველი რაც იყო, უნდა დავივიწყოთ და ახალი გამართლებული ცხოვრება დავიწყოთ. ადამიანს საკუთარი ცოდვების განცდა უნდა ჰქონდეს. ამ დროს განსაკუთრებული ლოცვები აღესრულება. პირველ კვირაში – ანდრია კრიტელის კანონები. დიდ მარხვაში იკითხება ეფრემ ასულის ლოცვა (გარდა გარკვეული დღეებისა), სადაც ამგვარი სიტყვებია: “მომანიჭე მე განცდა თვისთა ცოდვათა და არა განკითხვად ძმისა ჩემისა.”
„განცდა თვისთა ცოდვათა” ნიშნავს იმას, რომ განიცადო და დაინახო საკუთარი ცოდვები, თუ რას ჩადიხარ და რას უნდა განეშორო. თუ საკუთარ თვალში დირეს ვერ ხედავ, სხვის თვალში ბეწვის ძებნას უნდა მოერიდო. ნება შენია, რას ჩაიდენ, მაგრამ სხვა არ უნდა განიკითხო. უფალი მახარებლის სახარებაში ბრძანებს: “შენ გადაირჩინე თავი შენი და შენს გარშემოთ ათობით და ასობით გადარჩებიან.” ადამიანმა საკუთარი თავიდან უნდა დაიწყოს და აპატიოს, რომ მასაც ეპატიოს. უნდა შევძლოთ, ჩვენი ცხოვრება ისე წარვმართოთ, რომ სხვებისთვის მისაბაძი გახდეს”.

წყარო: მართლმადიდებლური ფორუმი

www.postalioni.com



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.