– ჩემი ტკივილი ჩემთვის არ იყო დღეები ნანატრი, არც ღამით იყო მთვარის ნათება, იყო წარსული, მომავლის ფიქრი,...

რას გავატან ამ მთებსა და დედამიწას, თუ ვიცხოვრე, მხოლოდ ჩემთვის მარტოდ,...

მე კაცი ვარ დიდი გრძნობის მო და თვალებში სიყვარული მიკრთის, გაზაფხულზე შემიყვარე თორემ უკვე ვხედავ უშენობა მიჭირს......

– მიყვარს სიცოცხლე – მიყვარს სიცოცხლე, სადაც ჩემს სათქმელს სხვები ამბობენ.. მზიან დარში,...

– როცა ღრუბლებში – მიწამე, აღმიქვი, სანამ ხარ ჩემს გვერდით, დაშრება ერთ დღესაც ეს მღვრიე მდინარე, ნაფეხურს გადაშლის ეს წვიმა უკვალოდ ცა ლაჟვარდ სივრცეში...

უფრო და უფრო მინდები, დარდს ვეხეთქები მკერდითა, გულში ნადები ფიქრები, ვერ გავუმხილე ვერვისა....

რატომ მეგონა გულით მეძახდა, მასთან შეხვედრა, რად დავიჟინე? გადმო ამ ღამით ჩემ ეზო-კარსა, თორემ ამაღამ ვერ დავიძინებ....