ერთი ზაფხულის ღამე როს მოველოდი შენით ტკბობას ძვირფას ღამეში და მთვარე როცა მზის რისხვას არ ემალებოდა, მიკრთოდა მაშინ უცნაური ღელვა თვალებში და სიხარულის ნაზი...

ქალი ლექსებით ოთახ-ოთახ აბიჯებს ქალი შიშველტერფება. იცის გარეთ წვიმაა (ან და. . . უფრო თქეშია) და რადგანაც ეპიზოდს უბრძოლველად ნებდება, ღამეს შემოეპარა...

ქარიშხალივით მიმდობია შენი სხეული, მოგეკარები, ნაწვინარმა თუ კი ინება, ნატვრისხესავით სურვილად ვარ გადაქცეული, რომ დამინახო, ძველებურად გაგეღიმება......

ქალი? – გენაცვალე! ქალი არ ბერდება! ნაოჭი? ეს სულის შტრიხია... ახალ ესკიზს ხატავს დრო ქალის სახეზე, ნახატს, რომელიც მისია! თვალის უპეებთან ჩიტის ნაფეხურებს...

როცა მილიონში ერთადერთი და განუმეორებელი ხარ ეს ყველაზე დიდი ბედნიერებააა, მაგრამ ყველაზე დიდი ბედნიერება ისაა როცა ამას საყვარელი ადამიანი გაგრძნიბინებს.....

გააკეთე არჩევანი ცხოვრებაში ........

ნანა სელეპანოვა მოდი მალე მომენატრა შენი მწველი, ხორბლისფერი ტუჩები, მე გაზაფხულს რას დავუცდი მოვალ,ჩაგეხუტები....

არ ვიცი რატომ, მაგრამ ძალიან მომინდა დამეწერა, უფრო სწორად ვინმესთვის მეთქვა ჩემი სულის მდგომარეობის შესახებ და გრძნობები გადმომეცა იქნებ ტკივილი...

ბევრი ფიქრი არ სჭირდება იმას, რომ უნდა გიყვარდეს... გიყვარდეს სიცოცხლე... გიყვარდეს სიყვარული... გიყვარდეს ოცნება......

საშინელებაა! საწყალი ბავშვი!...