ჰაერი - შთაგონება, პოეზია - ნუგეში, სიყვარული დაფრინავს აღმაფრენის უბეში. მიწა ჩემთვის შორია და ზეცის ვარ ფრინველი, ჩემს საოცარ სტროფებში აღშფოთებას წინ ველი....

ცაო წამიყვან შენსა მხარესა, ნურც გადვურჩები ხორცის წვალებას. ღმერთო მაღალო გამაგებინე რად მოისურვე ჩემი წვალება. cao wamiyvan shensa mxaresa poezia leqsebi...

მოსწყდა ია თავის ღეროს გადიფრინა ტრამალები, არ ჩერდება ქართა რხევა მიაქვს ია გამალებით. მაგრამ ჯერაც ცოცოხალია ეს ყვავილი, - ეს ბედკრული და ბრმად მისდევს...

მიყვარხარ, მაგრამ ამ სიტყვას დღემდე, როგორც სისხლიან დანას ვმალავდი, დანას, რომელიც მკვლელობის შემდეგ, შემომაჩეჩეს ხელში ძალათი. otar chiladze miyvarxar...

მოვედი _ მენახა _ ბედმა მარგუნა _ ეს მთები, უშენოდ გულანთებული, სოფელი ჩარგალი, მდინარე ჩარგულა და შენი სახლი _ ხეებში ჩარგული. otar chiladze movedi menaxa...

მსურს დაგიტოვო უნარი ხილვის, მარადიული წვის და დუღილის... ზამთარი _თავის თოვლით და ყინვით, ზაფხული_თავის ჭექა ქუხილით. otar chiladze msurs dagitovo unari...

მუქი, ძალიან მუქი ჩრდილები მტვრითა და სიცხით დაღლილ მინდვრებზე, ცით აღტაცებულ ტაძრის გარშემო და გარინდებულ მდინარის გასწვრივ... otar chiladze muqi dzalian...

მუშებს მოჰქონდათ სილა და კირი და ახალ სახლის საძირკველს ჭრიდნენ. და ოცნებაში გაჰყავდათ კვირა მომავალ სახლის მომავალ მკვიდრებს. otar chiladze mushebs mohqondat...

მწარე იმედო და ტკბილო შხამო- თუკი აქამდე მწამდი, გმალავდი - მიზეზთა გამო და სხვათა გამო, წყეულიც იყავ აქ და მარადის. otar chiladze mware imedo da tkbilo...

თვრამეტი მარტი, თვრამეტი მარტი... თვრამეტი უკვე გასული წელი, თვრამეტი უკვე გამქრალი ლანდი და წელზე ახალ მეგობრის ხელი. otar chiladze tvrameti marti poezia...