- შევცდი და მიწასთან გამასწორეს... მესროლეს ტალახის გუნდები.. მაგრამ... არაფერს არ ვასწორებ უკან არასოდეს ვბრუნდებიი..! ვიღაცამ სინანულით გადმომხედაა.: რა...
ბავშვად ვბერდები...თუმცა უკვე გავჭაღარავდი, ვგრძნობ, რომ გრძნობები ძველებურად ვეღარ მაბრუებს, მაგრამ სული კვლავ იმ პატარა გოგონას სულსგავს, ზღაპრის მოყოლას...