ს. ჯ.-ს (სიმონ ჯაფარიძეს) ეშხით გახსნილან გიშრის თასში შენი თვალები, შენი თვალები შაირია სილამაზისა: როს გაიღიმებ – ირხევიან მთის მწვერვალები. როს დაფიქრდები...

ოვანეს თუმანიან ovanes tumanian - grigol robaqidze ოვანეს, ტკბილო! წყევაა ხანის. ჩამოსწყდი გულებს სავსე მტევანი. დღეს დაიწივლებს სირენა ვანის და აცრემლდება...

დიდი შუადღე didi shuadge - მგზავრის წურბელნი სრიალობენ ლალის პეშვებით. ყარამფილს აბნევს მზის ტევრების ნელი კალმასი. ყვითელ ალმურში ილეწება თეთრი ალმასი. მიწის...

ლ ა ნ დ ი landi - grigol robaqidze შფოთავს ღამე, შფოთავს შავი, ქშინავს ველი, გმინავს მთაცა; ვამე, ვამე, შენი თავი ვინ მომტაცა, ვინ მომტაცა... ვზივარ ცეცხლთან,...

საკუთარი ტოსტი sakutari tosti არ ვიცი, ფიქრი ასე რად დალბა, მჟავე სპლინი თუ გადამეკიდა. ამბავს მიყვება გასართობს, ალბად, როგორც მლოცველი შორი მექქიდან....

ვასაკა vasaka - grigol robakidze უკარებელი. მიზანტროპი. ტანდაყუდრული. ხავსისფერ კანზე მზის ხაოთი სქლად მოწვეთილი. სოფელში ცოცვით მკერდზე თეთრად გადაცვეთილი,...

საქართველოს saqartvelos - grigol robakidze ამაყი ნება: თავადობის და შურის კერძი. ლაღი თარეში: სილამაზის ეშხით შვებული. ხელმწიფებისთვის ოქროვანი კოლხეთის...

გლოვა glova - grigol robaqidze ჩემი ბავშვის ხსოვნას უკანასკნელი გადაირბენს სიტყვის კამარა და შემოაგდებს უცხო თვალებს, ყვითელმზერიანს, უეცრად ვტოვებ...

გედის ყივილი gedis yivili ლურჯი ტალღით, ცელქით, ლაღით, ქოჩორს იყრის ტბის ფაფარი; მთვარის გული, დასისხლული, დაჰქათქათებს თავს დამდნარი; შორით გედი, თეთრი გედი,...

აქლემი aqlemi აყუდებული. აყროყვილი.ორკუზიანი. ცხუნე სივრცეთა კოშმარების უგვანო ბიში. ბაიასავით გამომწვარი ზანგელა ბურში. უცხო. უთვისო. მატანტალა. შორიგზიანი....