ვის ვუთხრა გალობა ჩემი?! (vis vutxra galoba chemi? !) აი წმინდანი, ტაძარში რომ დაყუდებულა და იწვის, როგორც შეწირული უფალს სანთელი, ო! უსათუოდ შეიცნობდა თავს...

ჩემს სეხნიას, შოთა ნიშნიანიძეს (chems sexnias, Shota Nishnianidzes) (ლექსი წაწერილი საკუთარ პორტრეტზე) დახედავენ და იტყვიან უმალ: ვინ შეუცვალა ზღაპარს სახება,...

პირველი მიძღვნა (pirveli midzgvna) სინდისს ვფიცავარ, კურნავდი იარებს. მიყვარდი, როგორც ზღვა ალბატროსს. მე შენთან შორიშორს ვიარე და ახლოს არ მოველ არასდროს....

მეკამეჩეების ურმული (mekameceebis urmuli) ორგი "დო ხერგ"დო მუხების რკო! ხორბალი, კომბალი კომბალი ონბალო კომბალი ბალიგი ბობო "და ლომები...

ცირა - cira ვერიკო ანჯაფარიძეს ბადე ბაიდებს, ბუდე ბაიდებს, ცირა მუხლებზე გულფილტვს დაიდებს, აიდა-ბაიდებს, აიდო ბაიდებს, ცირა ციბა, ცირა წარბი, ცირა წაბლი,...

ვინა სთქვა... (vina stqva) ვინა სთქვა, თითქოს პატარა იყოს ჩემი სამშობლო, დიდების ღირსი, ქართლში ვინ ჰპოვა პატარა ციხე, ვინ მოიგონა სიმცირე მისი?! აბა, შეადგით...

მიძღვნა (midzgvna) თვრამეტი წელი და დასრულდა ბავშვის ასაკი: ტანი ყვავილი, დახატული თითქოს გოგენის. მე, როგორც ქისას, დავატარებ გრძნობას გასაკვირს და არავინ...

ბროწეული პიტიახშის სამარეზე (broweuli pitiaxshis samareze) ბროწეულმა სამარის ქვა გაარღვია, სამაჯურში ფესვი გაყო ხელის დარად, ქალის თმაში თბილი სუნთქვა გაახვია...

ქართველი დედა (qartveli deda) ცხრა ძე ჰყავდა, ცხრა ვაჟკაცი დედას, მოკაზმული ხმლით და მუზარადით. ქართლის დროშა დაულოცა მხედართ, როს დაგვესხა მტერი მუხანათი....

აღარ მიგიღებ! (agar migigeb) კამკამა ცრემლებს დავემსგავსე-თითქოს ნაღვლიანს.. და ეს ფიქრები,ოცნებები-თითქოს ქარს მიაქვს.. ცრემლის გუბეებს შევუერთე სველი მიწა...