მე ისე მოგენდე როგორც ქარს ფოთოლი, როგორც ზღვას პატარა ხომალდი; როცა შორს მრჩებოდი, ვიყავი ობოლი, ჩამქრალი პატრუქივით ვბოლავდი... რა მოწყენილია ეს ქვიშის...

შენ შვიდი ფერი ვეღარ დაგხატავს, შენთან ფერები არაფერია შენს თავს ვერ ვანდობ უნიჭო მხატვარს შენ დედოფლობის დიდო ფერიავ. შენთვის არ კმარა პიკასოს ფუნჯი არც...

მე მოვალ შენთან...გაზაფხულის წვიმას მოვყვები, მარტის სიგიჟეს მონატრებას გავანდობ შენსას, შევიპარები შენს ოთახში ლურჯი იებით და მიტოვებულ ჩემს სიყვარულს...

თუკი მოკვდავია ყველაფერი, თუკი ვერ ვიცოცხლებთ დიდხანს, თუკი დასასრული სიკვდილია, სიკვდილს სილამაზე ერქვას....

არ მინდა, არ მსურს, არ ვიცხოვრებ არავის მსგავსად. არც მეგობრობას შევთავაზებ შტერსა და რეგვენს, ერთ ტყუილ სიტყვას არსად ვიტყვი, არაფრის ფასად.... ჩათვალოს...

ხედავ ბეღურებს... საკენკს ფანტავ თბილი მუჭიდან, მინდა შენს არსში დავასრულო ყველა მანძილი. ახლა ქარია... მე ვჩურჩულებ: - ხელი მომჭიდე... ვცხოვრობთ და, ასე,...

გზა თუ ამებნა შენსკენ სავალი, სიზმარში მაინც უთუოდ გნახავ, და დაგიტოვებ ლოყაზე ამბორს და ფეხაკრეფით უჩუმრად წავალ....

ნუ შეგაშინებს ჩემი ჭაღარა, ეს არც თოვლია და არც სიბერე, გრძნობის სიჭარბემ ვერცხლით დამფარა და ახლა სხვა ფერს ვერ შევიფერებ....

ჯადოსნურ ცაზე ვარსკვლავები აინთებიან, იმ ღამის შემდეგ დაიწყება შენზე ფიქრები. მე შენ გიპოვე სიყვარულის დღესასწაულზე და სამუდამოდ, სამუდამოდ ჩემი იქნები......

იცი რას ველი? შენ თავს ... იცი რას ვნატრობ? შენს ხმას ... იცი რა რამინდა? შენი სიყვარული ... იცი ვინ ხარ? ჩემი სიხარული ......