ცუდად აღზრდილ კაცში სიმამაცე გადადის უხეშობაში, სწავლულობა- პედანტიზმში, სიტყვამახვილობა- გაუთლელობაში, გულთბილობა- მლიქვნელობაში....

ეხლანდელი ჩვენი მეგობარნი მხოლოდ ჩვენთა ნაკლულოვანებათა მკვლევარნი არიან....

ნდობა არის ის გრძნობა, როდესაც მაშინაც კი უჯერებენ ადამიანს, როცა იცი, რომ მის ადგილას ყველა ტყუილს იტყოდა....

კარგი ხასიათი უნარია,რომ საკუთარ თავს გზაზე გადაუდგე, თუმცა შეგეძლო განზე გამდგარიყავი....

ბრძენი უფრო იმას ეცდება, რომ სნეულება აირიდოს, ვიდრე საშუალება ეძებოს მის მოსარჩენად....

იყავ პირველი,როცა უნდა უსმინო და უკანასკნელი, როცა უნდა ილაპარაკო....

თავაზიანობა მიდრეკილებაა კაცისა, რომ სხვებს თავი მოაწონოს....

ვინც თავს იკლავს, თავისივე წარმოდგენილი საკუთარი ხატის მოკვლა სურს: თავს იკლავენ მხოლოდ იმისთვის, რათა იცოცხლონ....

მიზანი, რომლისთვისაც უმართებულო საშუალებებია საჭირო, არ არის მართებული მიზანი....

ადამიანს მხოლოდ მაშინ შეუძლია, შეიცნოს საკუთარი არსი, როდესაც უკანასკნელ ზღვარს მიაღწევს. ამისათვის მთელი ჩვენი სიმამაცის მოხმობა გვესაჭიროება. მხოლოდ ასე...