აჰა, დავბრუნდი იქ, წარსული თავს, რომ მახსენებს, სად ჭრილობები არ ხორცდება, გული არ ფეთქავს, თუმც დავივიწყე სიამაყე, ვინ გამამხნევებს, ეს სინანულმა იცის ხოლმე,...

მე პოეტი არ ვარ, არა, არც მწერალი ქალი ვარ, მაგრამ მთვარის სანახავად, ზეცას ლექსით ავდივარ!...

რვა მარტია და გაზაფხული, ისე შემოიჭრა ქალივით, ვით თაკარა მზე ალანძული, ზეცად სიმხურვალეს განიცდის....

მე ის გაზაფხულზე გულში ჩავიხუტე, მაინც ამატირა ზამთარში, განა, ლერწამი ვარ, წელში გადამწყვიტო, ჩემი მზეჭაბუკი, სად არის?...