ვერა დაგვაკლოს
ისევ ჩამესმის ჩიტების კვნესა,
ბედნიერების ნექტარით სავსე.
მერიდიანებს სხივები კვეთავს
და ოკეანე ზვირთს ცამდე ასწევს.
როს ჩაესვენა მზე დიდებულად,
შინ მოგოგმანობს ტურფა ასული.
გარემო ისე გარინდებულა,
ჭეშმარიტებამ აცრა ავსული.
არ დაგვაოკოს უკუნმა დელგმამ,
არ დამანახო ცრემლი და შიში.
ვერა დაგვაკლოს ურჯულო ხელმა,
უნდა ვამრავლოთ მოდგმა და ჯიში.
დათო არახამია
ისევ ჩამესმის ჩიტების კვნესა,
ბედნიერების ნექტარით სავსე.
მერიდიანებს სხივები კვეთავს
და ოკეანე ზვირთს ცამდე ასწევს.
როს ჩაესვენა მზე დიდებულად,
შინ მოგოგმანობს ტურფა ასული.
გარემო ისე გარინდებულა,
ჭეშმარიტებამ აცრა ავსული.
არ დაგვაოკოს უკუნმა დელგმამ,
არ დამანახო ცრემლი და შიში.
ვერა დაგვაკლოს ურჯულო ხელმა,
უნდა ვამრავლოთ მოდგმა და ჯიში.
დათო არახამია