სირიის უდაბნო — სტეპებისა და ნამდვილი უდაბნოს კომბინაცია არაბეთის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. მისი ფართობი შეადგენს 200 000 კვადრატულ მილს.
სირიის უდაბნო გეოგრაფიულად არაბეთის უდაბნოს ნაწილია, მოიცავს თანამედროვე სირიის, ერაყის, იორდანიისა და საუდის არაბეთის ტერიტორიებს. დასავლეთით ესაზღვრება მდინარე ორონტესის ხეობა, აღმოსავლეთით კი მდინარე ევფრატი. ჩრდილოეთით, სირიის ტერიტორიაზე, უდაბნოს ენაცვლება სირიის ერთ–ერთი ყველაზე ნაყოფიერი მიწები. სამხრეთით გადადის არაბეთის ნახევარკუნძულის სხვა უდაბნოებში. სირიის უდაბნოში ბევრი ოაზისია, მათ შორის გამორჩეულია პალმირა. აღსანიშნავია, რომ სირიის დედაქალაქი დამასკოც სწორედ ამ ოაზისში მდებარეობს. უდაბნოში ბანიდრობენ სირიული ზაზუნები.
ისტორიულად, ეს ტერიტორია დასახლებული იყო ბედუინთა ტომებით, რომლებიც აქ დღემდე სახლობენ, ძირითადად ოაზისების მიმდებარე დასახლებებში.

მექსიკის გეოგრაფია – მექსიკა მდებარეობს ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ ნაწილში და მოიცავს ცენტრალური ამერიკის უდიდეს ნაწილს. მას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება აშშ (შტატები:კალიფორნია, არიზონა, ნიუ-მექსიკო, ტეხასი) ამერიკის შეერთებულ შტატებთან საზღვრის სიგრძე 3141 კმ-ია. ქალაქ სიუდად-ხუარესიდან აღმოსავლეთით მექსიკის ყურემდე აშშ-მექსიკის სახელმწიფო საზღვარი მიუყვება მდინარე რიო-გრანდეს.
სამხრეთით და დასავლეთით მექსიკას ესაზღვრება წყნარი ოკეანე, აღმოსავლეთით – მექსიკის ყურე და კარიბის ზღვა. სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან მექსიკას ესაზღვრება გვატემალა (871 კმ.) და ბელიზი (251 კმ.).
პრაქტიკულად მექსიკის მთელი ტერიტორია მდებარეობს ჩრდილოეთ ამერიკის ტექტონიკურ ფილაზე, მხოლოდ კალიფორნიის ნახევარკუნძულის ნაწილი მდებარეობს წყნარი ოკეანის ფილაზე და ასევე მცირე ნაწილი კოკოსის ტექტონიკურ ფილაზე.
ფიზიკური გეოგრაფიის თვალსაზრისით ტეუანტეპეკის ყელი, რომელიც ქვეყნის ტერიტორიის 12,1 % მოიცავს და სადაც მდებარეობს მექსიკის 5 შტატი, მიეკუთვნება ცენტრალურ ამერიკას. გეოლოგიური თვალსაზრისით იგი მიეკუთვნება ტრანს-მექსიკურ ვულკანურ სარტყელს და გამოყოფილია ქვეყნის ცრდილოეთი ნაწილისაგან. გეოპოლიტიკური თვალსაზრისით კი მექსიკა ჩრდილოეთ ამერიკული ქვეყანაა.
მექსიკის საერთო ფართობია 1 972 550 კმ², მათ შორის 6 ათ. კმ² კუნძლებია წყნარ ოკეანეში, კარიბის ზღვაში, კალიფორნიისა და მექსიკის ყურეებში. ფართობის მიხედვით მექსიკას მსოფლიოში მე-14 ადგილი უკავია.
მექსიკის სანაპირო ზოლის სიგრძე შეადგენს 9330 კილომეტრს, საიდანაც 7338 კმ. წყნარ ოკეანეზე მოდის, ხოლო 2805 კმ. ატლანტის ოკეანეზე. მექსიკის განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა, რომელიც ვრცელდება 370 კმ-ზე ორივე სანაპიროდან, მოიცავს 2,7 მლნ კმ².

მექსიკას ჩრდილოეთიდან სამხრეთის მიმართულებით კვეთს ორი მთიანი ქედი აღმოსავლეთი სიერა-მადრე და დასავლეთი სიერა-მადრე, რომლებიც წარმოადგენენ კლდოვანი მთების სამხრეთ გაგრძელებას. აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ ქვეყნის ცენტრში გადაჭიმულია ტრანს-მექსიკური ვულკანური სარტყელი, რომელიც ცნობილია ასევე სიერა-ნევადას სახელწოდებითაც. ამ ქედზე მდებარეობს მექსიკის უმაღლესი მწვერვალები: ორისაბა (5700 მ), პოპოკატეპეტლი (5462 მ), ისტაკსიუატლი (5286 მ) და ნევადო-დე-ტოლუკა (4577 მ).
მექსიკის ზეგანი მდებარეობს დასავლეთ და აღმოსავლეთ სიერა-მადრეს ქედებს შორის და გადაჭიმულია ჩრდილოეთიდან სამხრეთის მიმართულებით, აშშ-ს საზღვრიდან სამხრეთით სიერა-ნევადას ვულკანურ სარტყელამდე. დაბალი ქედებით იგი გაყოფილია ორ ჩრდილოეთის და სამხრეთის ნაწილებად.
კალიფორნიის ნახევარკუნძულის ქედი გადაჭიმულია 1430 კმ-ზე. მისი სიმაღლეა ჩრდილოეთით 2200 , ხოლო სამხრეთით 250 მეტრი.
რამდენიმე დიდი მთათა სისტემა მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. სამხრეთი სიერა-მადრე გადაჭიმულია 1200 კმ-ზე, მექსიკის სამხრეთ სანაპიროზე ტრანს-ვულკანურ ქედიდან, პრაქტიკულად, ტუანტეპეკის ყელამდე. ამ ქედის საშუალო სიმაღლეა 2000 მ. ტუანტეპეკის ყელის სამხრეთით იწყება სიერა-მადრე-დე-ჩიაპასის ქედი, რომელიც წყნარი ოკეანის სანაპიროზეა გადაჭიმული 280 კილომეტრზე ოახაკისა და ჩიაპასის შტატების საზღვრებიდან გვატემალის საზღვრამდე. ქედის საშუალო სიმაღლეა 1500 მ. მაქსიმალური 4000 მ. (ვულკანი ტაკუმა).

გოლემ-გრადი (მაკედ. Голем Град; ცნობილია ასევე როგორც გველის კუნძული) — მომცრო კუნძული მაკედონიის რესუბლიკაში. კუნძულის ფართობი შეადგენს 18 ჰა-ს.[1] გოლემ-გრადი მდებარეობს პრესპის ტბაში, საბერძნეთისა და ალბანეთის სახელმწიფო ტერიტორიებიდან რამდენიმე კილომეტრში. გოლემ-გრადი წარმოადგენს რამდინიმე უძველესი ნანგრევებისა და ეკლესიების კერას. კუნძული აგრეთვე ცხოველთა რამდენიმე საზოგადოების სახლია, განსაკუთრებით კი გველებისა. 2008 წლის აგვისტოში კუნძული გაიხსნა ტურისტებისთისაც.

კუნძულ გოლემ-გრადის ფართობი შეადგენს სულ რაღაც 18 ჰა-ს. სიგრძე 600 მ, ხოლო სიგანე 350 მ.[1] XX საუკუნის შუა წლების შემდეგ კუნძული დაუსახლებელია, მას შემდეგ რაც კუნძული საბოლოოდ დატოვეს ბერ-მონაზვნებმა. კუნძულზე მისვლა მხოლოდ ნავებითაა შესაძლებელი. გოლემ-გრადთან ყველაზე ახლო დასახლებული პუნქტია სოფელი კონსკო.

ჟენევა (ფრანგ. Genève, გერმ. Genf, ლათ. Genava) — სიდიდით მესამე ქალაქი შვეიცარიაში, ჟენევის კანტონის ადმინისტრაციული ცენტრი, მდებარეობს ჟენევის ტბის სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროზე. მდინარე რონის ორივე ნაპირზე.

ისტორია

ჟენევას პირველად იულიუს კეისარი მოიხსენიებს ძვ. წ. I საუკუნეში. შუა საუკუნეებში თვითმმართველობასა და სხვა პრივილეგიებს მიაღწია.. XIV-XV საუკუნეებში განთქმული იყო თავისი ბაზრობებით, მოგვიანებით საბანკო-საკრედიტო ოპერაციების ცენტრი გახდა. XVI საუკუნეში იყო შვეიცარიის კონფედერაციის "მოკავშირე მხარე". 1536 წელს გატარდა ჯერ ცვინგლის, შემდეგ - კალვინისტური რეფორმაცია, რომლის დროს კალვინიზმის ევროპული ცენტრი გახდა. 1584 წელს დადო "საუკუნის კავშირი" ბერნთან და ციურიხთან. 1798-1814 წწ. ეკუთვნოდა საფრანგეთს. 1815 წელს წარმოადგენდა შვეიცარიის 22-ე კანტონს.
ჟენევა საერთაშორისო კონფერენციების მოწვევის ტრადიციული ადგილი და საერთაშორისო ორგანიზაციების და დაწესებულებების ადგილსამყოფელია (გაერო, წითელი ჯვარი...). არის ტურიზმის მნიშვნელოვანი კერა.

ნიონი (ფრანგ. Nyon) — მუნიციპალიტეტი შვეიცარიაში, ვოს კანტონში. მდებარეობს ჟენევის ცენტრიდან 25 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 1970-იანი წლებიდან კი მიეკუთვნება ჟენევის აგლომერაციას. გაშენებულია ჟენევის ტბის ნაპირებზე და წარმოადგენს ნიონის რაიონის ცენტრს. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 18 728 ადამიანს შეადგენს. დანარჩენ შვეიცარიასთან დაკავშირებულია ავტომაგისტრალ A1-ით და რკინიგზით.
წყაროებში ნიონი პირველად 367-407 წლებში იხსენიება სახელით civitas Equestrium id est Noiodunus. 1236 წელს მოიხსენიებულია როგორც „ნევედუნი“, 1292 წელს კი „ნიონსი“