https://literatura.mcvane.ge/ ru https://literatura.mcvane.ge/main/mxatvrebi/35798-bb-bbb-bbb-bbbbbb-bbbbbye-bbbbbbbv-bbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbb-bbyebbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/mxatvrebi/35798-bb-bbb-bbb-bbbbbb-bbbbbye-bbbbbbbv-bbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbb-bbyebbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/mxatvrebi/35798-bb-bbb-bbb-bbbbbb-bbbbbye-bbbbbbbv-bbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbb-bbyebbbb.html Mon, 03 Apr 2017 04:54:38 +0000 native-yes “მე რომ ასი მანეთი მაინც მქონოდა, კარგ ტანსაცმელში გამოვეწყობოდი, ოთახს დავიქირავებდი, მაშინ კი ვხატავდი და ვხატავდი,” – ფიროსმანი ნიკალას ეს ოცნება ბოლომდე აუსრულებელი დარჩა.
მხატვარმა, რომლის ნამუშევრები დღეს მილიონებად იყიდება და ჩვენი ქვეყნისთვის დაუფასებელ საგანძურს წარმოადგენს, ცხოვრება ბნელ და ნესტიან სარდაფში დაასრულა. ფიროსმანის სიცოცხლე მისი სიკვდილით დაიწყო. მაშინ, როცა მხატვრის სურათები სარდაფებიდან საგამოფენო დარბაზებში გადაჰქონდათ და მათ ხილვას მაყურებელი აღტაცებაში მოჰყავდა, ნიკალას დასუსტებული სხეული ავადმყოფობასთან ბრძოლას ბნელ და ცივ ხუხულაში განაგრძობდა.
მას არ გაუვლია სამხატვრო სკოლა. სწავლობდა თბილისის შემოგარენში მდებარე ეკლესია-მონასტრების ფრესკებიდან. ხატავდა ყველაფერზე: კედლებზე, ქაღალდზე, მუშამბაზე… შავ საღებავს ზოგჯერ ჭვარტლისგან ამზადებდა… ხატავდა და ცოცხლობდა იმ იმედით, რომ ოდესმე ნორმალურ პირობებში შეძლებდა მუშაობას.

მირზაანელი მწყემსი

1862 წლის 5 მაისს კახეთის სოფელ მირზაანში, ასლან ფიროსმანიშვილის ოჯახში ვაჟი გაჩნდა – ნიკო. ასლანი ცნობილი მებაღე იყო და სამშვილიან ოჯახს ლუკმაპური არ უჭირდა, მაგრამ ბედნიერი ცხოვრება დიდხანს არ გაგრძელებულა. - ნიკო ფიროსმანი ფიროსმანი 8 წლის იყო, როცა დედ-მამა ერთდროულად გაუხდა ავად და თითქმის ერთდროულად გარდაეცვალა. სამი ბავშვი (მარიამი, ნიკო და ფეფუცა) უპატრონოდ დარჩა. უკეთესი ცხოვრების საძებნელად თბილისს მიაშურეს, სადაც შინამოსამსახურეებად დადგნენ. რამდენიმე წელიწადში ავადმყოფობამ უფროსი და – მარიამი შეიწირა. გულაცრუებულმა ნიკომ და ფეფუცამ მირზაანში დაბრუნება გადაწყვიტეს. უმცროსმა დამ მეურნეობა მოაწესრიგა,14 წლის ნიკო კი მწყემსად დადგა. უცქერდა ნიკალა მშობლიურ მინდორ-ველებს და მასში თანდათან მძაფრდებოდა დაუძლეველი სურვილი მშობლიური გარემოსა და ხალხის ასახვისა. რამდენიმე წელი იყო ფიროსმანი მწყემსად.

ერთ დღესაც გვარის უხუცესმა გადაწყვიტა ნიკო ქალაქში სასწავლებლად გაეშვათ. შენს დას ჩვენ ვუპატრონებთო, – დააიმედეს ნიკო და ქალაქში გაისტუმრეს. სწავლის ნაცვლად ისევ მოჯამაგირედ მუშაობა მოუწია ნიკოს. რამდენიმე წლის შემდეგ კი იძულებული გახდა რკინიგზაზე დაეწყო მუშაობა.

უკიდურესად უხეში

1888 წლის გაზაფხულის მზიანი დღე იდგა. ნიკო რკინიგზის სამორიგეოში იყო. ხატვამ იმდენად გაიტაცა, რომ მორიგეობა სულ გადაავიწყა. ამ დროს დერეფანში უფროსმა გამოიარა და სამორიგეოს ღია კარში ისე შევიდა, ნიკოს არც გაუგია. უფროსმა ცოტა ხანს უყურა ხატვით გართულ მორიგეს, მერე ნახატი ხელიდან გამოსტაცა და გარეთ ისროლა. გამწარებული ნიკო უფროსს მივარდა და იატაკზე დასცა. “თავი დაანებე, სამსახურიდან დაგითხოვენ,” – ცდილობდა მხატვრის დამშვიდებას მისი მეგობარი. “რისი უფროსი, რა უფროსი,” – ყვიროდა ფიროსმანი, – “მოვკლავ მაგ მამაძაღლს, თამარის პორტრეტი დამიხია, მაგ ძაღლიშვილმა!”

მართლაც გაათავისუფლეს “უკიდურესი უხეშობისთვის”.

მეგობრების დიდი თხოვნის შემდეგ უკან დააბრუნეს, მაგრამ ნაგებობათა და ლიანდაგის რემონტის სამსახურში გადაიყვანეს, მოგვიანებით კი – სატვირთო მატარებლის ღია პლატფორმის კონდუქტორად. სუსტი ჯანმრთელობის გამო მუდმივად ავადმყოფობდა და იძულებული გახდა სამსახურიდან წასვლის განცხადება დაეწერა: “გთხოვთ ხელმეორედ დამითხოვოთ სამსახურიდან, რადგან ავად გავხდი ქრონიკული სურდოთი, რომელიც სუნთქვას მიშლის. ავად ვარ გულით, თავის ტკივილები მაქვს და რევმატიზმი.” განცხადების მეორე გვერდზე უფროსის რეზოლუცია: “ფიროსმანიშვილის დათხოვნა მეტად სასურველია, რადგან მისი ავადმყოფობა მეტად ცუდი მაგალითის მიმცემია სხვა მოსამსახურეებისათვის.”

მეგობრებმა არ მიატოვეს ნიკალა და ფული შეუგროვეს, რომლითაც მხატვარმა დუქანი დაიქირავა და რძის ნაწარმით ვაჭრობა დაიწყო. ფიროსმანმა დუქნის თეთრი კედლები საკუთარი ხელით მოხატა. ფრიზის სახით წითელი, შავი და თეთრი ძროხები დახატა. ნამუშევრებს დიდი წარმატება ჰქონდა. ვაჭრობაც კარგად აეწყო, მაგრამ ნიკოს ის მაინც მძიმე ტვირთად აწვა. მასში დღითიდღე იზრდებოდა გარშემომყოფებისა და მშობლიური ბუნების ფუნჯით გამოსახვის სურვილი. ხატვა მისთვის მოთხოვნილებად იქცა.

ერთ დღესაც გადაწყვიტა მირზაანში ძველი სახლის ადგილზე ახალი აეშენებინა. მართლაც, ასეც მოიქცა და სახლის კედლები იქაც თავად მოხატა. სურათებზე სოფლის სცენები და პეიზაჟები იყო ასახული. ყველას ეგონა, რომ ნიკო ქალაქს მიატოვებდა, ჩამოიყვანდა ახალგაზრდა ცოლს და სოფელს დაუბრუნდებოდა, მაგრამ ახალ სახლში გამართული მხიარული ქეიფის შემდეგ ფიროსმანი მირზაანში აღარ დაბრუნებულა.

მარგარიტა

ნიკალას ცხოვრებაში ერთადერთმა სიყვარულმა მოჩვენებასავით გაიელვა. კაფე შანტანის მომღერალ-მოცეკვავე ფრანგმა ქალმა, მადმუაზელ მარგარიტამ დაატყვევა ფიროსმანი. ნიკო ისეთი ბედნიერი იყო ამ სიყვარულით, რომ მარგარიტასთვის არაფერს იშურებდა. საჩუქრები, ძვირფასეულობა, ყვავილები – ყველაფერი მას. მარგარიტამ შეიტყო, რომ ნიკო უბრალო მედუქნე იყო და ყველაფერი მას შესწირა, ამიტომ მისი ცხოვრებიდან წასვლა გადაწყვიტა. ფიროსმანი გააფრთხილა, რომ მეორე დღეს მასთან არ მისულიყო, რადგან ეკლესიაში წასვლასა და მათი ბედნიერებისთვის ლოცვას აპირებდა. ნიკომ დაუჯერა, მაგრამ ორი დღის შემდეგ ისევ გაეშურა თავისი ერთადერთი სიყვარულის სანახავად. სასტუმროში უთხრეს, რომ მარგარიტა პარიზს გაემგზავრა.

განცდილმა ტკივილმა სამუდამო დაღი დაამჩნია მხატვრის გულს. ასე დასრულდა მისი შეძლებული ცხოვრებაც, სიტყვაძუნწი და ჩუმი გახდა. ასეთი ტკივილით შექმნა ნიკომ მარგარიტას პორტრეტი. თეთრ ფერს ის სიყვარულის, სიკეთისა და სულიერი სიწმიდის სიმბოლოდ თვლიდა, ამიტომ დახატა მარგარიტა თეთრი ფერით.

აქედან დაიწყო მხატვრის ხელმოკლე ცხოვრება. მისი შემოსავლის ერთადერთ წყაროდ დუქნების აბრებისა და კედლების ხატვა იქცა. მედუქნეები კაპიკების სანაცვლოდ ახატინებდნენ ნიკალას დუქნებს. მუშაობა ბნელ და ცივ ოთახებში უხდებოდა. აღებული თანხა ზოგჯერ საღებავებისთვისაც არ ჰყოფნიდა. ცხოვრობდა იქ, სადაც სამუშაოს მისცემდნენ

ნიკალას ტკივილი

1915 წელს მხატვართა კავშირის თხოვნით ლადო გუდიაშვილმა კვლავ მოძებნა ფიროსმანი, რათა მისთვის მცირედი თანხა გადაეცა. ლადომ ის დიდუბეში პატარა სახლის კიბის ქვეშ იპოვა დაუძლურებული. ნიკომ თავისი ტკივილი გაუზიარა გუდიაშვილს: “ჩემი ცხოვრება ჯვარცმაა, რასაც ვეწამები. სასტიკად ვიტანჯები ყველა მედუქნის კინტოსა და სხვა ნაძირალის თვითნებობისგან…

მე ვიცნობ ჩემი ქვეყნის ისტორიას, ვიცნობ რუსთაველს, ილიას, ვაჟას… მე მათ ჩემებურად ვხატავ. დაე, სხვებმა გაიცინონ ჩემს ნამუშევრებზე… მაგრამ მე ჩემი გზით მივდივარ.

ცხოვრება კონტრასტია: მდიდარი – ღარიბი, კეთილი – ბოროტი…
როცა ორთაჭალის ტურფებს ვხატავ, მე მათ შავი ცხოვრების ფონზე ვათავსებ, მაგრამ მათაც აქვთ ცხოვრების სიყვარული – ეს არის მათ ირგვლივ მოთავსებული ყვავილები და ჩიტები. მათ თეთრ ზეწრებში გახვეულებს ვხატავ, მებრალებიან, თეთრი ფერით ცოდვებს ვაპატიებ.
უშვილო მილიონერი მდიდარია, ბედნიერი, სხვისი უბედურებისათვის ყრუა. ის ბატონია. ბავშვებიანი ღარიბები ფეხშიშვლები, მშივრები არიან. ისინი მებრალებიან.”

გარდაცვალება

ერთ დღეს ილია ზდანევიჩს უნდა ენახა ნიკო, რათა მის პორტრეტზე მუშაობა გაეგრძელებინა. შუადღისას შეუარა. მხატვარი ოთახის კუთხეში, სკამებზე გადებულ ფიცარზე წამოწოლილი ისვენებდა. “ჩემი ტალანტი დაიღალა ლოდინით, მე დილით გელოდი, შენ კი დაიგვიანეო,” – უსაყვედურა ფიროსმანმა.

ის მართლაც დაღლილი იყო… ავადმყოფობით, შიმშილით, დაუფასებლობით…

1918 წლის გაზაფხულზე ნიკალას ჯანმრთელობა გაუარესდა. ერთ საღამოს მალაკნის ქუჩა 29-ში სარდაფში ჩავიდა და იატაკზე დაწვა დასაძინებლად. სამი დღე გაატარა სიბნელესა და ნესტში. მესამე დღეს შემთხვევით იპოვა არჩილ მაისურაძემ და მაშინვე არამიანცის საავადმყოფოში გადაიყვანეს, სადაც დღენახევრის შემდეგ გარდაიცვალა.

არავინ იცის, სად დაასაფლავეს ნიკალა.

itv.ge]]> https://literatura.mcvane.ge/main/mxatvrebi/35794-bbbbbb-bbbbbbbbb-bb-bbbbbbbb-bbbbbbbb-bbbebbb-bbbbe-bbbbbbbb-bbbbbbb-bbbb-bbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/mxatvrebi/35794-bbbbbb-bbbbbbbbb-bb-bbbbbbbb-bbbbbbbb-bbbebbb-bbbbe-bbbbbbbb-bbbbbbb-bbbb-bbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/mxatvrebi/35794-bbbbbb-bbbbbbbbb-bb-bbbbbbbb-bbbbbbbb-bbbebbb-bbbbe-bbbbbbbb-bbbbbbb-bbbb-bbbb.html Sat, 01 Apr 2017 05:22:52 +0000 native-yes ლეოპოლდ სიურვაჟს ჩაწერილი აქვს მოდილიანის ცალკეული მოსაზრებები სხვადასხვა თემაზე, უფრო სწორად რამდენიმე ნაწყვეტი მათი საუბრებიდან ნიცაში, სადაც თითქმის ყოველდღე ხვდებოდნენ ერთმანეთს.
„მე არც მეპატრონე ვარ, არც მუშა, მაგრამ მაინც არა ვარ თავისუფალი. ჩემი ოცნებაა - ვიცხოვრო იტალიაში, ხელოვნებით გაჟღენთი ამ ქვეყანაში, ვიცხოვრო ფლორენციაში ან ლივორნოში, ჩემს მშობლიურ ქალაქში. მაგრამ, ეტყობა, მხატვრობა ჩემს სურვილებზე ძლიერია. იგი მოითხოვს, ვიცხოვრო პარიზში. მხოლოდ პარიზის ატმოსფერო ბადებს ჩემში შთაგონებას. პარიზში მე უბედური ვარ, მაგრამ რაც მართალია, მართალია, მუშაობა მხოლოდ იქ შემიძლია“.
***
„ჩვენ ცალკე სამყარო ვართ, ბურჟუა მეორე - ჩვენთვის უცხო სამყარო“.

***
„ალკოჰოლი გვთიშავს გარე სამყაროსაგან, მაგრამ მისი საშუალებით ვწვდებით ჩვენ შინაგან სამყაროს და ამავე დროს შეგვყავს მასში გარე სამყარო“.

***
„ყველაზე დიდი მოგებაც ვერ ახშობს აზარტს. მე ყოველთვის ვიტოვებ რაღაცას მარაგად. მხატვრობაში არასოდეს არ უნდა გამოამჟღავნო ყველაფერი ბოლომდე“.

***
„ხაზი ჯადოსნური ჯოხია. მისი გამოყენება რომ შეძლო, ამისთვის გენიოსობაა საჭირო“.

***
„ჩვენ ვოცნებობთ, შევქმნათ ახალი სამყარო. საამისოდ მივმართავთ ფორმას, ფერებს, მაგრამ ეს სამყარო შეიძლება განაგოს მხოლოდ აზრმა“.

***
„მეც რომ სხვებივით მქონოდა სახელოსნო!.. მაგრამ ამ მოხეტიალე ცხოვრებასაც აქვს თავისი სიკეთე“.

***
„სკულპტურა მეტისმეტად მძიმე პროფესიაა. ამიტომ ჯერ მხატვრობაში უნდა გაიწაფო ხელი“.

***
„მაშინებს ალკოჰოლი. მე იგი მიტაცებს. როგორმე დავაღწევ თავს ამას“.

***
„ჩვენ პასუხს ვერ ვაგებთ ჩვენს ტვინზე, მაგრამ მაინც სწორედ ტვინი გვხელმძღვანელობს და გვაკონტროლებს, ჩვენ ყველაფერს მისი შუამავლობით ვაკეთებთ“.

***
„ნურაფერს მეტყვით კუბისტებზე. ისინი ეძებენ მხოლოდ საშუალებებს და ყურადღებას არ აქცევენ ცხოვრებას, რომელიც განაგებს ამ საშუალებებს. გენიოსი სწრაფად, პირველი შეხედვისთანავე უნდა ჩასწვდეს ცხოვრების არსს“.

***
„შენ ლოთი ხარ? - არა, მე შემიძლია დავლიო მხოლოდ მაშინ, როცა მუშაობისთვის მჭირდება, მერე კი თავი დავანებო, როცა მოვისურვებ“.

***
„შთაგონება ნიავის ნაზი შემოქროლვაა, ქარიშხლის მომასწავებელი. ჩვენ შევიგრძნობთ ამას ჩვენს ირგვლივ და ჩვენში. იგი შეიძლება ქარიშხლად გადაიქცეს და კარგი მეზღვაური უნდა იყო, რომ გაუმკლავდე ამას. ხანგრძლივი სიმშვიდე - უბედურებაა, უიმედობა“.

***
„ოჰ, ეს ქალები!.. საუკეთესო საჩუქარი, რომელიც შეგიძლია მიუძღვნა მათ, ბავშვია, ოღონდ არ უნდა აჩქარდე საამისოდ. მათ უფლება არ უნდა მისცე, თავდაყირა დააყენონ ხელოვნება. ისინი უნდა ემსახურონ ხელოვნებას. ჩვენი ვალია თვალყური ვადევნოთ ამას“.

***
„მივდივარ პარიზში. რაოდენ გამომეტყველი ბედნიერება ან უბედურება აწერიათ ადამიანებს სახეზე ამ ქალაქში. პარიზი - ჩემი სახელოსნოა, ჩემი სამუშაო ადგილი. ნიცაში ბედნიერებაა და ჯანმრთელობა. აქ ვიკრებ ძალას. პარიზში კი ტანჯვა ასტიმულირებს ჩემს მუშაობას“.


მოდილიანი - ლეოპოლდ სიურვაჟის პორტრეტი, 1918წ.

სიურვაჟი - რატომ არის, რომ შენს პორტრეტზე მხოლოდ ცალი თვალი მაქვს?

მოდილიანი - იმიტომ, რომ შენ ცალი თვალით უყურებ ქვეყანას. მეორე თვალით საკუთარ თავში იხედები. გაყიდე, სხვას დაგიხატავ, უფრო უკეთესს!

***
„მე არც მუშა ვარ, არც მეპატრონე. მხატვარი თავისუფალი უნდა იყოს. თავის ნებაზე უნდა იცხოვროს. ეს განსაკუთრებული ცხოვრებაა. თუმცა, თუკი ვინმე ეწევა ნორმალურ, ბუნებრივ ცხოვრებას, - მხოლოდ და მხოლოდ ისევ გლეხი, მიწის მუშა“.

***
„ადამიანი - აი რა მაინტერესებს მე. ადამიანის სახე - ბუნების უმაღლესი ქმნილებაა. ჩემთვის ეს დაუშრეტელი წყაროა“.

***
„Cara Italia (საყვარელო იტალია)... მინდა დავბრუნდე ლივორნოში, ჩემი სულიერი გარდაქმნისათვის“.

***
„შინ მინდა, დედასთან!“

***
„მე დავიბადე მორიელის ნიშნის ქვეშ. თვითონვე ვანგრევ ჩემს თავს და ეს აზრი მანგრევს, როცა მთვრალი ვარ“.

***
„მუშაობისას აუცილებლად მჭირდება ცოცხალი არსება. აუცილებლად უნდა ვხედავდა მას ჩემს თვალწინ. აბსტრაქცია ფიტავს, კლავს - იგი ჩიხია“.

***
„შევეცადოთ ჩავუღრმავდეთ შეუცნობელის ქვეარსს. ამას ცდილობდა კანდინსკი, პიკაბია და სხვები. ორგანიზება ქაოსისა... რაც უფრო თხრი, მით უფრო ღრმად ვარდები რაღაც უფორმოში. შევეცადოთ ფორმის ორგანიზებას ისე, რომ შევინარჩუნოთ წონასწორობა უფსკრულებსა და მზეს შორის“.

***
„არც მეპატრონე ვარ, არც მუშა, არამედ ის, ვინც თვითონ განაგებს თავის შესაძლებლობებს“.

თარგმნა ლარისა ტიტვინიძემგამომცემლობა „ნაკადული“, თბილისი, 1984წ.
]]> https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/35009-bbbbb-bbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/35009-bbbbb-bbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/35009-bbbbb-bbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbb.html Sun, 05 Jun 2016 01:47:19 +0000 native-yes ბაკურ გელაშვილი - ისტორიკოსი:

- როდესაც სპარსეთის იმპერიას იპყრობდა ალექსანდრე მაკედონელი, გზად ერთ ბერძნულ ქალაქს-ლამპასაკს მიადგა, რომელსაც სპარსული ორიენტაცია ეკავა. მცხოვრებლებს შეეშინდათ, მაკედონელები ქალაქს მიწასთან გაასწორებენო და ალექსანდრეს მისი მამის-ფილიპეს მეგობარი-ფილოსოფოსი ანაქსიმენე მიუგზავნეს თხოვნით: შეეწყალებინა მცხოვრებნი და ქალაქი დაენდო.

როცა ანაქსიმენე ქალაქის წარმომადგენლობით მეფეს მიუახლოვდა, ალექსანდრე მიხვდა რის სათხოვნელად მიდიოდა მასთან ფილოსოფოსი და მიაძახა: „ვფიცავ ღმერთებს, არ შევასრულებ თქვენს თხოვნას“, მძიმე მდგომარეობა შეიქმნა. ფიცის ქვეშ, მეფე არ ასრულებდა ანაქსიმენეს თხოვნას. ეს კი იმას ნიშნავდა, რომ მაკედონელები ქალაქს აღგვიდნენ პირისაგან მიწისა.

მაშინ ბრძენი ფილოსოფოსი არ დაიბნა. - მეფევ!- მიმართა ანაქსიმენემ ალექსანდრეს, - გთხოვთ დაანგრიოთ ქალაქი. ფიცის თანახმად ალექსანდრემ, რაღა თქმა უნდა, არ შეასრულა ანაქსიმენეს „თხოვნა“ და ქალაქი ლამპსაკიც გადარჩა.


]]> https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/35007-bbbbbbbbbb-bbbbbbbbye-bebbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/35007-bbbbbbbbbb-bbbbbbbbye-bebbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/35007-bbbbbbbbbb-bbbbbbbbye-bebbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbbb.html Sun, 05 Jun 2016 00:56:18 +0000 native-yes ეს გახლავთ ფრანც რაიხელტი. (1879-1912) ის გახლდათ ფრანგი მკერავი, რომელიც თავისუფალ დროს ცდილობდა შეექმნა ტრენჩი-პარაშუტი. პირველი ესეთი ტრენჩი დატესტეს დაბალ სიმაღლეზე. ცდამ წარმატებით ჩაიარა. ფრანცმა გადაწყვიტა თავად დაეტესტა ტრენჩი უფრო მაღალი სიმაღლიდან. ის ეიფელის კოშკიდან გადმოეშვა და სამწუხაროდ შეეწირას ტავის გამოგონებას.

ტომას მიდჯლი (1899-1944) - ქიმიკოსი, რომელმაც გამოიგონა ეთილირებული ბენზინი და ორთქლოვანი გაზი ფრიონი. (ფრიონი ეს ის ნივთიერებაა, რომლითაც თითოეული ჩვენგანი ყოველდრე სარგებლობს ობიექტური გზით. კერძოდ ფრიონის საშუალებით მუშაობენ კონდენციონერები მაცივრები და ა.შ). როგორც გამომგონებელი ის არ იყო ფრთხილი, პირიქით თავისი სიმართლის დასამტკიცებლად ის ფრიონს 3 წუთის განმავლობაში იყნოსავდა ერთ-ერთ პრესკომფერენციაზე. უფრო ლოგიკური იქნება ვიფიქროთ, რომ ის უიბრალოდ მოიწამლა, მაგრამ სინამდვილეში ის მოკლა მისმა სხვა გამოგონებამ. მან ასევე გამოიგონა უნარშეზღუდულტა საწოლი საავადმყოფოებისათვის, რომელშიც მოჰყვა და გაიგუდა.

ყველასათვის ცნობილი მარია კიური (1867–1934) - ფიზიკოსი და ქიმიკოსი, რომელიც ცნობილია თავისი რადიოაქტიული კვლევებით. მარია გახლდათ ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიკაშიც და ქიმიაშიც. მის მიერ ჩამოყალიბებულ რადიოაქტიურობის თეორიის გამოცდისას ის თავისივე გამოგონებვის მსხვერპლი გახდა. ის დაიღუპა ჰიპოპლასტიკური ანემიით, რაც გამოიწვია გამოსხივებამ.

დიდებული ვან ჰუ (ქართულად ნიშნავს ველურ მელას) - ეს გახლდათ ჩინელი ჩინოვნიკი, რომელის პირველი ასტრონავტი გახლდათ ჩინეთში. მან შექმნა კოსმოსური ხომალდის მაგვარი მოწყობილობა ბამბუკების სავარძლისაგან და 47 რაკეტისაგან. ერთ დღესაც ის დაბრძანდა სავარძელში, ხოლო მისმა მსახურებმა აანთეს ყველა რაკეტა. უცებ მოხდა უზარმაზარი აფეთქება და როდესაც კვამლი გაიფანტა ვან ჰუს კვალი არსად ჩანდა. ვინ იცის იქნებ ჩაფრინდა კიდეც მთვარემდე. დღეს მისი სახელი ჰქვია ერთ-ერთ კრატერს ჩინეთში.

ლი სი (III საუკუნე) - ჩინელი პოლიტიკოსი. მან მოიფიქრა ყველაზე საშინელი სასჯელი ჩინეთში. დამნაშავეებს ჯერ აჭრიდნენ ცხვირს, შემდეგ ხელებს, შემდეგ ხდებოდა მისი დასაჭურისება და ბოლოს მას შუაზე კვეთდნენ. როდესაც ლი სი დაადანაშაულეს ქვეყნის ღალატში ის დასაჯეს სწორედ მისივე მოფიქრებული სასჯელით.

ჰენრი სმოლინსკი - ამერიკელი ინჟინერი, ჰენრიმ დატოვა კორპორაცია Northrop და შექმნა თავისი კომპანია სადაც ცდილობდა აეგო მფრინავი მანქანა. 1973 წელს მან წარმოადგინა ორი სატესტო მანქანა. Cessna Skymaster და Ford Pintо. იქრობდნენ, რომ ეს მოდელები რამოდენიმე წელიწადში გაყიდვაში გავიდოდა, მაგრამ 1973 წლის 11 სექტემბერს ერთ-ერთი მოდელის გამოცდისას მანქანას მოტყდა ფრთა და ის დაიღუპა პილოტთან ერთად.

ucnauri.com]]> https://literatura.mcvane.ge/main/fesvebi/istoria/34474-bb-bbbbbbbb-bbbbyibbbb-bbbbbbbbbb-bbbbbbbbb-bbb-bbbbbbb-bbbbbebbbb-bb-bbb-bbbbbbbb-bbbbb-bbbbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/fesvebi/istoria/34474-bb-bbbbbbbb-bbbbyibbbb-bbbbbbbbbb-bbbbbbbbb-bbb-bbbbbbb-bbbbbebbbb-bb-bbb-bbbbbbbb-bbbbb-bbbbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/fesvebi/istoria/34474-bb-bbbbbbbb-bbbbyibbbb-bbbbbbbbbb-bbbbbbbbb-bbb-bbbbbbb-bbbbbebbbb-bb-bbb-bbbbbbbb-bbbbb-bbbbbb.html Sun, 10 Jan 2016 08:33:07 +0000 native-yes ბენჯამინ ფრანკლინმა გარდაცვალების წინ თავის გოგონას ცოტა უცნაური, მაგრამ უკანასკნელი ნება გაანდო. მან თავის ქალიშვილს ძვირფასეულობის ტარება აუკრძალა, რადგან ამას პატივმოყვარე უსაქმურების მანერად მიიჩნევდა.

ფრანკლინს საფრანგეთში აშშ-ის ელჩის მოვალეობის შესრულებისას, საფრანგეთის მეფემ ლუდოვიკო XVI-მ ჯილდოდ 408 ბრილიანტით შემკულ ჩარჩოში ჩასმული საკუთარი პორტრეტი უბოძა.

მან სწორედ მეფის ეს პორტრეტი დაუტოვა სარა ფრანკლინს მემკვიდრეობათ, გარკვეული პირობით. მას ეშინოდა, რომ სარას შეეძლო, ბრილიანტები ჩარჩოდან ამოეღო და სამკაულებისთვის გამოეყენებინა.

ფრანკლინმა თითქმის მთელი თავისი ქონება საავადმყოფოებისა და სკოლების აშენება-მოწყობისთვის პენსილვანიის შტატს უანდერძა.

ბენჯამინ ფრანკლინი 1790 წელს გარდაიცვალა. ბენჯამინ ფრანკლინი აშშ-ის ერთ-ერთი ყველაზე ღვაწლმოსილი დამფუძნებელთაგანი, ადრეული პოლიტიკური ფიგურა და სახელმწიფო მოღვაწე იყო. დაკავებული იყო სამეცნიერო და საგამომცემლო საქმიანობით, მოგვიანებით კი ამერიკის რევოლუციის სულისჩამდგმელი და პენსილვანიის რიგით მეექვსე მმართველი გახდა. ერის მამად წოდებული, ფრანკლინი ცნობილი იყო განსაკუთრებული ცნობისმოყვარეობით, წერის ნიჭითა და ინტერესთა ფართო სპექტრით. აქტიურმა საზოგადო მოღვაწემ და დიპლომატმა, ნიადაგი მოამზადა ამერიკის რევოლუციისთვის. ბენჯამინ ფრანკლინი ერთ-ერთია აშშ-ს ფუძემდებლებიდან, რომელმაც ხელი მოაწერა სამ უმნიშვნელოვანეს ისტორიულ დოკუმენტს და ამ გზით საფუძველი ჩაუყარა ამერიკის შეერთებულ შტატებს, როგორც დამოუკიდებელ სახელმწიფოს. ეს დოკუმენტებია:

1. აშშ-ის დამოუკიდებლობის დეკლარაცია;

2. აშშ-ის კონსტიტუცია;

3. 1783 წელს ვერსალის სამშვიდობო ხელშეკრულება (მეორე პარიზის სამშვიდობო ხელშეკრულება), რომელმაც ფორმალურად დაასრულა ბრძოლა ამერიკის 13 კოლონიის დიდი ბრიტანეთისგან დამოუკიდებლობისათვის.

reportiori.ge
]]> https://literatura.mcvane.ge/main/brdznuli/brdznuli-gamonatqvamebi/34473-bbbbbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbb-bbbbbbbb-bbbb-bbbyebbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/brdznuli/brdznuli-gamonatqvamebi/34473-bbbbbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbb-bbbbbbbb-bbbb-bbbyebbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/brdznuli/brdznuli-gamonatqvamebi/34473-bbbbbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbb-bbbbbbbb-bbbb-bbbyebbb.html Sun, 10 Jan 2016 08:29:52 +0000 native-yes ერთმა კაცმა სოკრატეს ჰკითხა:
- იცი რა მითხრა შენზე შენმა მეგობარმა?
- მოიცადე, - შეაჩერა სოკრატემ, - სანამ რამეს იტყოდე, სამ საცერში გაცერი და ისე მითხარი.
- სამ საცერში?
- დიახ, სამ საცერში. პირველი - ეს არის სიმართლის საცერი. დარწმუნებული ხარ, რომ რის თქმასაც აპირებ, სიმართლეა?
- არა, უბრალოდ, რაც მოვისმინე იმას ვამბობ.
- ესეიგი, შენ არ იცი სიმართლე თუ არა. კარგი! მაშინ, მოდი ახლა მეორე საცერში გავცრათ შენი სათქმელი. მეორე - ეს არის სიკეთის საცერი. მიპასუხე, ის, რაც უნდა მითხრა, კარგია?
- არა, პირიქით.
- ესეიგი - მშვიდად განაგრძობდა სოკრატე - შენ გინდა მითხრა რაღაც ცუდი და თანაც არ იცი სიმართლეა თუ არა. კარგი, მაშინ, მოდი ბოლო საცერზე გადავიდეთ. მესამე საცერი - ეს არის სარგებელი. შენი აზრით, რამდენად სასარგებლო იქნება ჩემთვის ის, რისი თქმაც გინდა?
- ვფიქრობ, რომ ის არანაირ სარგებელს არ მოგიტანს.
- მაშ ასე - დაასკვნა სოკრატემ - თუ ინფორმაციაში, რომელიც გინდა მომაწოდო, არ არის არაფერი არც კარგი, არც მართალი და არც სასარგებლო. მაშინ საერთოდ რა აზრი აქვს მის თქმას?

reportiori.ge]]> https://literatura.mcvane.ge/main/34379-bbbbbb-bbbbbbbbbbbbb-bbb-byebbbb-bbbbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbb-byebbbbbbb-bbbbbbbbb-bebbyebbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/34379-bbbbbb-bbbbbbbbbbbbb-bbb-byebbbb-bbbbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbb-byebbbbbbb-bbbbbbbbb-bebbyebbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/34379-bbbbbb-bbbbbbbbbbbbb-bbb-byebbbb-bbbbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbb-byebbbbbbb-bbbbbbbbb-bebbyebbbb.html Mon, 14 Dec 2015 05:23:28 +0000 native-yes ისტორია, რომლის შესახებაც გვსურს, დღეს მოგითხროთ, ინტერნეტის მომხმარებლებს შორის ძალიან პოპულარული გახდა, რადგან მასში ღრმა შინაარსი დევს.

„სახლში ვახშმად დავბრუნდი და ჩემს ცოლს ვუთხარი, რომ მართალია მიმძიმდა, მაგრამ მისთვის რაღაც უნდა მეთქვა. მან არაფერი მიპასუხა და ვახშმობა გააგრძელა. მის თვალებში, მაშინ, პირველად არ შემიმჩნევია ტკივილი…

თუმცა, დაწყებული საუბარი განვაგრძე და ვუთხარი, რომ განქორწინება მინდოდა. მას არც წყენა გამოხატვია სახეზე და არც გაკვირვება, უბრალოდ, ჩუმად მკითხა, „რატომ?“ მე არ ვუპასუხე და ამან ის გააბრაზა. ჩემი მეუღლეს ისტერიკა დაემართა, საგნებს მესროდა და მიყვიროდა, რომ არაკაცი ვარ.

იმ საღამოს მეტი აღარ გვისაუბრია. ოთახში დასაძინებლად გავედი და მესმოდა, ჩემი ცოლი როგორ ტიროდა. სიმართლე გითხრათ, არც ვაპირებდი მისთვის მიზეზების ახსნას. რა მეთქვა, რომ აღარ მიყვარდა?! რომ ჩემი გული ახლა, სხვა ქალს ეკუთვნოდა?!

მეორე დილით, ხელი განქორწინების საბუთებს მოვაწერე. ცოლს დავუტოვე სახლი, მანქანა და ჩემი კომპანიის 30%. მაგრამ მან დოკუმენტები დახია და მითხრა, რომ ჩემგან არაფერი სჭირდებოდა. მისმა ასეთმა რეაქციამ და ისტერიკამ უფრო გამიძლიერა განქორწინების სურვილი. მე მასში ვეღარ ვხედავდი ქალს, რომელიც ერთ დროს, მიყვარდა და ვაღმერთებდი.

იმ საღამოს, გვიან დავბრუნდი და მალევე დავიძინე. ჩემი ცოლი მაგიდასთან იჯდა და რაღაცას წერდა, ღამით, რომ გამომეღვიძა და ის ისევ წერდა. ყურადღება არ მიმიქცევია.

დილით, ჩემმა უკვე ყოფილმა ცოლმა მითხრა, რომ განქორწინების პირობები შეადგინა. ის ითხოვდა, რომ თბილი ურთიერთობა შეგვენარჩუნებინა მანამ, სანამ ჩვენი ვაჟი გამოცდებს არ ჩააბარებდა. გამოცდები ერთ თვეში იწყებოდა და მე ამ პირობებს დავთანხმდი. მეორე სურვილი კი, ჩემთვის, ცოტათი სულელური იყო, მას სურდა, რომ მთელი თვის განმავლობაში, ყოველ დილით, საძინებელი ოთახიდან, ხელში აყვანილი გამეყვანა ვერანდაზე, იმის მოსაგონებლად, როგორც ეს ჩვენი ქორწინების პირველ ღამეს გავაკეთე. კამათი არ დამიწყია, რადგან ეს ჩემთვის მაინც არაფერს ნიშნავდა. როდესაც ეს ჩემს ახალ სიყვარულს მოვუყევი, მან სარკასტულად გაიცინა და მითრა, რომ ეს ჩემი ცოლის მხრიდან მანიპულაციას ჰგავდა, რადგან ამ გზით მას სურდა, სახლში დავებრუნებინე. მხოლოდ მხრები ავიჩეჩე, რადგან ვიცოდი, ეს არასოდეს მოხდებოდა.

როდესაც პირველ დღეს, ასე მოვიქეცი, ჩემი ცოლი ხელში აყვანილი გამოვიყვანე საძინებლიდან, თავი ძალიან უხერხულად ვიგრძენი, რადგან ერთმანეთთან ინტიმური კავშირი დიდი ხანია, აღარ გვქონდა და საბოლოოდ, უცნობებად ჩამოვყალიბდით. ჩვენმა ბიჭმა კი, სიხარულით დაიწყო აქეთ-იქით სირბილი და ყვირილი: “მამიკო დედიკოს ხელით ატარებს!“ „მას არაფერი უთხრა…“-ჩამჩურჩულა ჩემმა ცოლმა. მე ის დავსვი და სამსახურში წავედი.

მეორე დღეს, ყველაფერი უფრო ბუნებრივად მოხდა. მან თავი მხარზე დამადო და მისი სურნელი ვიგრძენი. შევამჩნიე ჩემი ცოლის პატარა ნაოჭები და ოდნავ ჭაღარა თმა, მან ამდენი შესწირა ჩვენს ქორწინებას, მე რა გავაკეთე?

მეოთხე დღეს, ჩვენ შორის პატარა ნაპერწკალი წარმოიშვა.

მომავალი ორი დღის განმავლობაში, ნაპერწკალი ღვივდებოდა. ამის შესახებ, ჩემი მეგობარი ქალისთვის არაფერი მითქვამს.

ბოლო დღეს, როდესაც ჩემი მეუღლე ხელში აყვანილი უნდა გამომეყვანა საძინებლიდან, ის ტანსაცმელს იცვლიდა და შევამჩნიე, რომ ძალიან გამხდარიყო. თავი დამნაშავედ ვიგრძენი. ოთახში ჩვენი ბიჭი შემოვიდა და იკითხა, როდის გაიყვანდა მამიკო დედიკოს ხელში აყვანილს? ეს ჩვენი ოჯახის ჩვეულებად იქცა. ჩემი ცოლი ხელში ავიყვანე და კართან, ზუსტად ის ვიგრძენი, რაც ქორწინების პირველ დღეს. ის ნაზად მომეხვია კისერზე, როგორც მაშინ. ყველაფერი იდეალურად იყო, ერთადერთი მხოლოდ მისი წონა მაღელვებდა, რადგან ის მართლაც ზედმეტად გამხდარიყო.

სამსახურში მისვლისთანავე, ჩემს მეგობარ ქალს ვუთხარი, რომ განქორწინება გადავიფიქრე. რომ ჩვენს ქორწინებას რთული პერიოდი იმიტომ კი არ დაუდგა, რომ ერთმანეთის სიყვარული შევწყვიტეთ, არამედ, იმიტომ, რომ ერთმანეთზე აღარ ვზრუნავდით.

მან სილა გამაწნა და ტირილით წავიდა. მაშინვე სახლში მომინდა წასვლა, იქამდე კი, მაღაზიაში შევიარე, ულამაზესი თაიგული ვიყიდე და წარწერა გავაკეთებინე: „ბედნიერი ვარ იმით, რომ სიკვდილამდე ხელით მინდა გატარო.“

სახლში გაღიმებული შევვარდი და ოთახში, ჩემი ცოლი დავინახე, რომელიც ლოგინზე იწვა. ის გარდაცვლილიყო…

როგორც გაირკვა, ჩემი ბრძენი და კეთილი ცოლი, სიმსივნეს ებრძოდა. ჩემთვის არაფერი უთქვამს და ვერც შევამჩნიე, რადგან სხვა ქალით ვიყავი მოხიბლული. ეს ტრადიცია კი იმიტომ დაამკვიდრა, რომ ჩვენი შვილის თვალში მე ქმრის ეტალონად ვქცეულიყავი.

არ აქვს მნიშვნელობა, სად ხართ, ურთიერთობაში ხართ თუ არა, ნებისმიერი პატარა წვრილმანი თქვენს სიყვარულს გააძლიერებს. ურთიერთობაში, მხოლოდ შეყვარებული კი არა, მეგობარი და საუკეთესო პარტნიორიც უნდა იყო. ცხოვრებაში, მხოლოდ ამას მიაქციეთ ყურადღება."]]> https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/34311-bbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbbbb-bebbbbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/34311-bbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbbbb-bebbbbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/34311-bbbbbbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbbbb-bebbbbbb.html Sun, 29 Nov 2015 04:33:59 +0000 native-yes ამერიკის პრეზიდენტი რონალდ რეიგანი მსოფლიო ისტორიაში უხუცეს პრეზიდენტად ითვლება – ინაუგურაციის დღეს იგი 70 წლის იყო. დასავლეთის ქვეყნებში ყველაზე ახალგაზრდა პრეზიდენტად კი საფრანგეთის პირველი პრეზიდენტი – ლუი ბონაპარტი, იგივე ნაპოლეონ მესამე მიიჩნევა, რომელიც 40 წლის ასაკში შეუდგა მოვალეობის შესრულებას.

ფრანკლინ რუზველტის მიერ არჩევნებში მეოთხე გამარჯვების მოპოვების შემდგომ, ამერიკის კონსტიტუციაში შეიტანეს შესწორება, რომლის თანახმად ერთი პირის პრეზიდენტად არჩევა მხოლოდ ორი ვადით შეიძლება; ასეთივე კანონია სერბეთსა და მსოფლიოს სხვა ქვეყნებშიც, ხოლო იტალიაში პრეზიდენტი მხოლოდ ერთი ვადით აირჩევა.

უჩვეულო ფაქტი შეემთხვა ისლანდიის მეორე პრეზიდენტს – აუსგეირ აუსგეირსონს: მან პრეზიდენტის თანამდებობაზე ოთხი სრული ვადა იმსახურა, მათ შორის სამჯერ ავტომატურად აირჩა პრეზიდენტად, რადგან, არ ჰყავდა კონკურენტები არჩევნებზე.

რამდენიმე არჩეულმა პრეზიდენტმა ისე დაასრულა სიცოცხლე, რომ წესიერად ვერ დატკბნენ თავიანთი პრეზიდენტობის პერიოდით: ბრაზილიელი ტანკრედუ ნევისი თავის ინაუგურაციამდე ერთი დღით ადრე გარდაიცვალა, ხოლო ამერიკელი უილიამ ჰარისონი, ინაუგურაციის დღეს გაცივდა და ინაუგურაციიდან ერთი თვის თავზე ფილტვების ანთებისგან გარდაიცვალა.

ბრაზილიის ამჟამინდელი პრეზიდენტი დილმა რუსეფი ნამდვილი რევოლუციონერია: 1960-იან წლებში ის მიწისქვეშა შეიარაღებული ორგანიზაციის წევრი იყო, 1970-იან წლებში კი ამბოხების გამო ციხეში იჯდა და გადასახლებაში ცხოვრობდა.

ყველაზე ბევრი ქალი პრეზიდენტი ლათინურ ამერიკასა და შვეიცარიაშია რეგისტრირებული. მათ შორის პირველი გახლდათ არგენტინის პრეზიდენტი იზაბელ მარტინეს დე პერონი. არგენტინასა და ბრაზილიაში პრეზიდენტებად ამჟამადაც ქალები მსახურობენ.

სიმონ ბოლივარი, პრეზიდენტობის ექვსწლიანი პერიოდის განმავლობაში, ერთბაშად სამი ქვეყნის პირველი პირი იყო: ბოლივიის, პერუსა და კოლუმბიის.

ფილიპინელები მსოფლიოში ყველაზე არაპუნქტუალურ ადამიანებად ითვლებიან. არაპუნქტუალურობასთან ბრძოლა 1998 წელს პრეზიდენტმა ფიდელ რამოსმა დააპირა და პუნქტუალურობის ნაციონალური კვირეული დააწესა, რომლის საზეიმო გახსნაზეც თავად ერთი საათით დააგვიანა.

თურქეთში მიღებულია კანონი, რომლის თანახმად, პირველი პრეზიდენტის – მუსტაფა ქემალ ათათურქის კრიტიკა ან აუგად მოხსენიება ისჯება, ოფიციალურად თურქეთში აკრძალულია გვარის – ათათურქის ტარება.

ერთხელ ამერიკის პრეზიდენტმა ჯორჯ ბუშ-უფროსმა აღებინა იაპონიის პრემიერ-მინისტრის ტანსაცმელზე. მას შემდგომ იაპონურ ენაში დამკვიდრდა ტერმინი „ბუშუშურუ,” რაც იმას ნიშნავს, რაც ბუშმა პრემიერ-მინისტრს გაუკეთა.

ამერიკის შეერთებული შტატების ისტორიაში მხოლოდ ერთხელ დაფიქსირდა ფაქტი, როდესაც არჩევნებზე ერთმა კანდიდატმა ხმათა 100 პროცენტი მიიღო. ეს მოხდა 1789 წელს და პრეზიდენტად მაშინ ჯორჯ ვაშინგტონი აირჩიეს.

ამერიკის 29-ე პრეზიდენტს, უორენ ჰარდინგს, ჰყავდა საყვარელი, სახელად ნან ბრიტონი, რომელთანაც თეთრი სახლის საპირფარეშოში სექსით იყო დაკავებული. დაცვას კი პრეზიდენტის მეუღლის დაშოშმინება მოუწია, როდესაც ის საპირფარეშოს კარის შემტვრევას ცდილობდა.

ყველაზე დაბალი „აიქიუს” მქონე პრეზიდენტად ამერიკის შერთებული შტატების ისტორიაში ჯორჯ ბუში-უმცროსი სახელდება. მისი ინტელექტის დონე 91 ქულას შეადგენს, მაშინ, როცა საშუალოსტატისტიკურად, რიგითი ამერიკელის „აიქიუ” 100-ს აღემატება. ამასთან, ჯორჯ ბუშ-უმცროსი ერთადერთი ადამიანია პლანეტაზე, რომელმაც სეგვეიდან (ორთვლიანი ელექტრომობილი) ჩამოვარდნა მოახერხა.

for.ge]]> https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/34306-bbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbbbb-bbbbbbbbb-bebbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbbbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/34306-bbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbbbb-bbbbbbbbb-bebbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbbbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbbb.html https://literatura.mcvane.ge/main/icit-tu-ara-rom/34306-bbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbbbb-bbbbbbbbb-bebbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbbbbbbbbb-bbbbbb-bbbbbbbbbb.html Fri, 27 Nov 2015 11:16:10 +0000 native-yes ალექსანდრე მაკედონელმა გარდაცვალების წინ არმიის მთავარსარდალს სამი რამ უბრძანა:

1. მინდა, რომ ქვეყნის ყველაზე სახელგანთქმულმა მკურნალებმა ხელით წაიღონ ჩემი ჩასასვენებელი.

2. ოქროს ზოდები და ძვირფასი თვალ-მარგალიტი მიმოფანტეთ იმ გზაზე, რომელზეც ჩემს გვამს გაატარებენ.

3. მსურს, ჩასასვენებლიდან ჩემი ხელები რომ ჩანდეს.

დაბნეულმა და გაოცებულმა მთავარსარდალმა ალექსანდრეს მისი სურვილების ახსნა სთხოვა, რაზეც შემდეგი პასუხი მიიღო:

1. საუკეთესო და სახელგანთქმულმა ექიმებმა უნდა წაიღონ ჩემი ჩასასვენებელი, რათა ყველამ დაინახოს, რომ სიკვდილის წინაშე ყველაზე კარგი ექიმებიც კი უძლურნი არიან.

2. ჩემს მიერ მოპოვებული განძი და ძვირფასეულობა ძირს მიმოფანტეთ _ მინდა ყველამ დაინახოს, რომ ყველაფერი, რასაც ამქვეყნად ვიძენთ, აქვე რჩება.

3. მინდა, რომ მთელმა ქვეყანამ დაინახოს ჩემი ხელები, რათა ყველა მიხვდეს, რომ მბრძანებელიც კი მთელი ქვეყნისა იმ ქვეყნად ცარიელი წავიდა.

მარიამ მახნიაშვილი

postalioni.com

]]> https://literatura.mcvane.ge/main/33990-bbbbbb-bb-bbbbbb-bb-bebbbebbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbye-bbbbbb-bbbb-bbbbbb-bbbbbbbbb-bbbbbb-.html https://literatura.mcvane.ge/main/33990-bbbbbb-bb-bbbbbb-bb-bebbbebbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbye-bbbbbb-bbbb-bbbbbb-bbbbbbbbb-bbbbbb-.html https://literatura.mcvane.ge/main/33990-bbbbbb-bb-bbbbbb-bb-bebbbebbbbbb-bbbbbbb-bbbbbbbye-bbbbbb-bbbb-bbbbbb-bbbbbbbbb-bbbbbb-.html Tue, 11 Aug 2015 03:59:44 +0000 native-yes მხოლოდ იმ ბებიას არ შეეშინდება სიბერის, რომელიც ბაბუას ისევ პატარა გოგოსავით უყვარს… როგორც მე და შენ…

ვისაც სიბერე სიყვარულის გარეშე შეუძლია გაატაროს, მას ახალგაზრდობაშიც არავინ ეყვარებოდა ისე, როგორც მე და შენ…"

მინდა ერთი სიყვარულის ამბავი მოგიყვეთ…

მაშინ ბაბუა 87 წლის იყო, ბებია კი 80-ის…ყოველ დილით ერთმანეთის თვალებში იღვიძებდნენ და ღიმილით ხვდებოდნენ ახალ დღეს…

გათენდა…
-გაიღვიძე, ჩემო პირდაუბანელო… ფეჩი უკვე ცხელია და შენს ხაჭაპურებს ელოდება… ცხვირზე კოცნით აღვიძებს ბაბუა ბებიას…
- რაღაც სახსრებში მტეხს… ნამდვილად იწვიმებს… მოდი, ხელი მომისვი მუხლებზე, იქნებ მიშველოს…
ბაბუამ ბავშვურად აუჩეჩა ისედაც გაბურძგნული ჭაღარა თმები და გვერდზე მიუჯდა…
-მაგაზე უკეთეს საქმეს რას გამომიჩენდი დილიდან, გამოშალე ფეხი…
-როგორი თბილი ხელები გაქვს… ჩემი უნაზაესი ტორები… მკვდარს გააცოცხლებ… -ეფერებოდა ბებია და ახსენდებოდა როგორ რცხვენოდა მისი ახალგაზრდობაში…
-შენ კი ყველაზე ლამაზი ფეხები გაქვს მსოფლიოში… იწექი სანამ წყალი ადუღდება და ჩაი დავლიოთ… -გაუღიმა ბაბუამ… -სად გვეჩქარება, მთელი ცხოვრება წინ გვაქვს ?!
ბებია, როგორც ყოველთვის, ბაბუას კალთაში იჯდა და სვავდნენ ჩაის ერთი ფინჯნიდან…
-დღეს საერთოდ არ გიყვარვარ, სულ არ მეფერები… - ბუზღუნებდა ის…
- წუხელ ლექსი დაგიწერე, გინდა წაგიკითხო?- გაუღიმა ბაბუამ და ორივე თვალზე აკოცა…
-მინდა, ძალიან მინდა…
ბაბუა მას ყოველ დღე ახალ ლექსს უძღვნიდა…
დღისით სასეირნოდ სანაპიროზე გადიოდნენ და თბებოდნენ მზის ანარეკლით ერთმანეთის თვალებში… სახლში დაბრუნებულები, იატაკზე სხდებოდნენ და ფუმფულა საბნის ქვეშ კარტს თამაშობდნენ გახდაზე… ძილის წინ ბაბუა ვარცხნიდა ახლართულ თმებს და ატირებდა… მერე გულში იკრავდა და ეფერებოდა… თვალებზე ცრემლებს ტუჩებით უშრობდა…
-მოდი, ჩემო ლამაზო, საწოლში დაწექი, არ გამიცივდე, გაგითბე ლოგინი… -აღვიძებდა ბებია, სავარძელში ჩაძინებულ ბაბუას… ისიც პატარა ბავშვივით თვალებს მოისრესდა და ბაჯბაჯით მიდიოდა…
-ვგიჟდები შენს სუნზე… - ამბობდა ბებია…
-მე კი შენი სუნი გონებას მაკარგვინებს… - ეჩურჩულებოდა ბაბუა…
-გონება მე კი არა, სკლეროზმა დაგაკარგინა… -იცინოდა ბებია და თმაზე ეფერებოდა…
-სკლეროზმა მხოლოდ ტკივილი დამავიწყა, ამხელა ბედნიერებას რომელი სკლეროზი მოერევა…?
-მაშინ დავიძინოთ… და დამპირდი, რომ არასოდეს დამტოვებ მარტო და არსად გამიშვებ, თუნდაც დილით აღარ გამეღვიძოს…
-გპირდები…
ეს იყო ბოლო ღამე… დილით მართლაც ვეღარ გაიღვიძეს… და ორმოცი დღის შემდეგ ცაზე ორი ულამაზესი ახალი ვარსკვლავი გაჩნდა… მათ ისევ უყვარდათ ერთმანეთი უწინდებურად…
ვინც დაიჯერა ეს ამბავი- ბედნიერია…და ვინც ვერა- მას უდიდეს ბედნიერებას ვუსურვებ… მთელი ცხოვრება წინ გაქვთ!]]>