ჩვენს ბავშვობაში ხომ ოთხივე სეზონი არსებობდა...



ჩვენს ბავშვობაში ხომ ოთხივე სეზონი არსებობდა, ჰოდა ზამთარი ცოტა ადრე იწყებოდა. შემოდგომას ავიწროვებდა. ხშირად ოქტომბერში მოდიოდა თოვლი.

სულ ყურში ჩამესმის ჩემი მშობლების აღფრთოვანებული ხმა, დილას საძინებელი ოთახის კარს რომ შემოხსნიდნენ და პირველი თოვლის მოსვლას გვაუწყებდნენ. წამოვფრინდებოდით სამივე და ფანჯრებს ავეკვრებოდით. იყო ოვაციები, შეძახილები. დედა და მამა ისეთი გახარებულები იყვნენ, ახლა ვფიქრობ ჩვენზე არანაკლებ უხაროდათ. მოკლედ იყო საერთო მხიარულება. მამა აივნებიდან თოვლის გადახვეტას იწყებდა. დედა ცხელ წვნიანს აკეთებდა. რადგან თოვლი იყო, ესეიგი კამპოტის გახსნაც ნებადართული იყო და ესეც გვიხარებდა გულს... შეშის "ფეჩი" წითლად გიზგიზებდა. ჩვენ კი ვემზადებოდით ეზოში ჩასასვლელად. ამისათვის ციგა იყო საჭირო. ციგის გამზადება მამას მოვალეობაში შედოდა. მაცივარში ყოველთვის იყო თხის ქონი. გამოიღებდა მამა, ღუმელთან გაადნობდა და უსვამდა ციგას, რომ კარგად გვესრიალა. დრო ისე გადიოდა ვერ ვამჩნევდით. დედას დაჟინებული მოთხოვნით ავდიოდით სახლში. ლოყებდაწითლებულები, სველები. სადარბაზოში თოვლს ჩამოვიფერთხავდით. სამ ხმაში ვაბაკუნებდით ფეხებს. შევიდოდით სახლში და ღუმელს მივუჯდებოდით. ჯერ ხელები გვეწვოდა, ცოტა ხანში კარგად ჩავთბებოდით. სველ ტანსაცმელს ორთქლი ასდიოდა. იქვე ვაშრობდით ხვალინდელი დღისთვის.

ახლა ბავშვები რომ მეკითხებიან რას აკეთებდით ინტერნეტის გარეშე? უამრავ რამეს... ინტერნეტის და ბევრი ახალი ტექნოლოგიის გარეშე, ჩვენ უბედნიერესი ბავშვობის წლები გვქონდა. 💜

 თეა მანგოშვილი







Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.