მერაბ სალუქვაძის ლექსი

უსიყვარულოდ განვლე ცხოვრება
შენ ვეარაფერი ვერ გაგიგია,
მაშ რა გინდოდა, რატომ მოხვედი,
თუ სიყვარული არ შეგიძლია.


მერაბ სალუქვაძე - მთის მდინარე

მთის ორღობეში მორაკრაკებს ნაზი მდინარე,
უხმოდ, უტიფრად, თითქოს არაფერი ჩაუდენია,
მოაქვს შემოდგომისგან! გაყვითლებული ნაზი ფოთლები,
და საწყალ ფოთლებს, მიწაზე ყოფნა არ უწერია.


მერაბ სალუქვაძე - მოგონება წარსულთან

სად დაიკარგე ან სად წახვედი
უსიყვარულოდ! მე რას მიპირებ,
მივჩერებივარ გარდასულ დღეთა
ლამაზ სტრიქონებს შენს მოგონებებს.


ბედნიერი იყო, რომ ღმერთმა ასე დიდბუნებოვანი ადამიანი არგუნა მეუღლედ

ზედგენიძეთა შთამომავალი, თავადი თადეოზ გურამიშვილი, ქართლის ერთ-ერთი უმდიდრესი მემამულე და იმ დროისთვის საკმაოდ გავლენიანი პიროვნება ყოფილა. პირველი ცოლი, ელისაბედი, თადეოზს მალე გარდაცვლია. მისგან ორი ქალიშვილი დარჩენია - ეკატერინე და ოლღა. მათი აღზრდა მამიდამისს, გენერალ-მაიორ სავარსამიძის ქვრივს სიდონიას უკისრია. სიდონიამ, მდიდარმა და მაღალ საზოგადოებაში მიღებულმა ქალბატონმა, ობოლ ძმისშვილებს კარგი განათლება მისცა და დიდადაც ანებივრებდა.


olga guramishvili ilia chavchavadze ოლღა გურამიშვილი ილია ჭავჭავაძე


უმზეო დროსთან ნამბორალნი

არ ვიცი, ეს ნაწარმოები როდის დაიწერა, ან ვინ დაწერა. ჩემი აზრით, რამდენიმე ათასწლეულის წინ ვინმე ღვთისგან ბოძებული ნიჭით დაჯილდოებულ ადამიანს უნდა დაეწერა. რომ არა ღვთის ნიჭი, ასეთ უნიკალურ ქარგას, ასეთი მხატვრული და ფილოსოფიური ხედვათა სინთეზით ვერ გააჯერებდა. ნაწარმოები ჩემს ხელში შემთხვევით, დროისგან დაზიანებული მოხვდა. მე კი გადმოწერისას ოდნავ, სულ ოდნავ გავათანამედროვე. თან მიკვირს, გადარჩენილი ნაწილი, თუნდაც ეს მართლაცდა უნიკალური ქარგა, თითქოსდა ჯვრის სქემა, ჩემამდე როგორ არავის ხელში არ აღმოჩნდა. ალბათ, აქაც ღვთის ნება იყო. და იღბლიანად მიმაჩნია, რაკი მან ათასწლეულებს დაფარულმა გაუძლო. ჯვრის სქემამ კი ჩემი სამშობლოს, საქართველოს დროშა გამახსენა.