ანტონ ჩეხოვი - ბრძნული გამონათქვამები


„მდიდარი კაცი ის კი არ არის, ვისაც ბევრი ფული აქვს, არამედ ის, ვისაც შეუძლია ადრე გაზაფხულზე დიდებულ მდგომარეობაში იცხოვროს.“




დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


ანტონ ჩეხოვი - ბრძნული გამონათქვამები


„არაფერი არ არის ისე საშინელი, შეურაცხმყოფელი და მტანჯველი, როგორც ბანალობა.“



დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


ანტონ ჩეხოვი - ბრძნული გამონათქვამები


„მწერლები მტრედებივით ეჭვიანები არიან.“



დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


ანტონ ჩეხოვი - ბრძნული გამონათქვამები


„არ ვიცი რატომ, მაგრამ უაღრესი ბედნიერებისა და უკუდურესი უბედურების გამოხატვა უფრო ხშირად მდუმარებით ხდება. შეყვარებულებს ერთმანეთისა მაშინ უკეთესად ესმით, როცა სდუმან.“



დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


ანტონ ჩეხოვი - ბრძნული გამონათქვამები


„ის, ვინც გამუდმებით ცურავს ოკეანეში, შეყვარებულია ხმელეთზე.“



დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


ანტონ ჩეხოვი - ბრძნული გამონათქვამები


„ვისაც არ შეუძლია, იყოს მოსიყვარულე, ვერასდროს გახდება მკაცრი.“



დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


გაბრიელ გარსია მარკესი - იცხოვრო, რათა მოჰყვე

თავი I

(ფრაგმენტი)


დედამ მთხოვა, სახლის გასაყიდად გავყოლოდი. დილით ბარანკილიაში იმ მიყრუებული სოფლიდან ჩამოვიდა, სადაც ჩემი ოჯახი ცხოვრობდა, და ვერც კი წარმოიდგენდა, თუ მომძებნიდა. აქა-იქ ნაცნობებში მკითხულობდა, როცა მიასწავლეს, რომ ჩემს ნახვას მხოლოდ წიგნების მაღაზია „მუნდოში“ ან ახლომდებარე კაფეებში შეძლებდა, სადაც მეგობარ მწერლებთან ერთად სასაუბროდ დღეში ორჯერ დავდიოდი. ამასთან, დედა გააფრთხილეს კიდეც: „ფრთხილად იყავით, საბოლოოდ შეიშალნენ.“ ზუსტად თორმეტ საათზე გამომეცხადა. თავდაპირველად საგამოფენო წიგნებით სავსე მაგიდებს შორის მარდად დააბიჯებდა, შემდეგ უეცრად ჩემს წინაშე ადგილზევე გაშეშდა, თვალებში ჩვეული, ეშმაკური ღიმილით ჩამხედა და, სანამ გონს მოვეგებოდი, მითხრა:
- დედაშენი ვარ.


ანტონ ჩეხოვი - კაშტანკა

თავი პირველი

ცუდი ყოფაქცევა

პატარა, წითური ძაღლი — ტაქსასა და ნაგაზის ჯიშნარევი, — ქუჩაში წინ და უკან დარბოდა და თვალებს მოუსვენრად აცეცებდა. ცხვირ-პირი მელას მიუგავდა. დროდადრო შედგებოდა, აწკმუტუნდებოდა, ხან ერთ გათოშილ თათს ასწევდა, ხან — მეორეს. ვერაფრით მიმხვდარიყო, გზა რამ აუბნია. ცხადად ახსოვდა, როგორ გაატარა დღე და ბოლოს, როგორ აღმოჩნდა ამ უცნობ ქუჩაში.


ანტონ ჩეხოვი - ამოუცნობი ნატურა

პირველი კლასის კუპე.

შინდისფერი ხავერდით გადაკრულ დივანზე მიმზიდველი ქალბატონი მოკალათებულა. ძვირფასი, ფოჩიანი მარაო ხელში ნერვიულად ჩაუბღუჯავს. ლამაზი, პატარა ცხვირი პენსნეს ვერ აკავებს, პენსნე დროდადრო ქვემოთ ვარდება.

მოხდენილი გულსაბნევი ეშხიან მკერდზე ზემოთ – ქვემოთ ადის -ჩადის… ქალი აღელვებულია.


ერნესტ ჰემინგუეი - კატა წვიმაში

სასტუმროში მხოლოდ ორი ამერიკელი იყო.

თავიანთ ოთახში ასვლა-ჩამოსვლისას კიბეზე შემხვედრთაგან არავის იცნობდნენ. მეორე სართულზე ჰქონდათ ზღვაზე გადამდგარი ოთახი. ფანჯრებიდან პარკი და ომში დაღუპულთა მონუმენტიც მოჩანდა. პარკში დიდი პალმები და მწვანე მერხები იდგა. კარგ ამინდში აქ ყოველთვის იჯდა ვინმე მხატვარი მოლბერტით. მხატვრებს მოსწონდათ პალმებით დაჩრდილული გზა, პარკსა და ზღვაზე გადამდგარი სასტუმროს ნათელი ფერები. იტალიელები შორიდან მოდიოდნენ ომში დაღუპულთა მონუმენტის სანახავად.