დიკა სალაყაია - ლექსი

შენ, რომ მომიხურე კარი,წვიმდა...
რა საშინლად წვიმდა,
გარეთ ალეწილი მარტის,იდგა...
უშენობა იდგა.

იდგა მარტოობის დარი,
თავსხმა გაზაფხულის წვიმა,
მე კი სასწაულად დიდი,მჭირდა...
უშენობა მჭირდა...


დიკა სალაყაია - დავბრუნდები შენთან

დამაცადე,მოვრჩები და წამოვდგები,
მტრის ჯინაზე მოვირთვები თეთრად,
დავბრუნდები სადაც უკვე არ მელიან,
დამინახავ თუ შეკრთები ნეტავ.

დავბრუნდები,დამრჩა რაღაც შესაცვლელი,
შენში დამრჩა მოლოდინი მზეთა,
არ ავმცდარვართ ქვეყანაზე მაპატიე,
ეს უბრალოდ მე წავედი შენგან...