მე ვეძებ...

მე ვეძებ ჩემ სულს მზეში,
მე ვეძებ ჩემ გულს შენში,
მე ვეძებ ჩემ თავს სხვებში,
ვეძებ სინათლეს ბნელში,
პატიებას და ნდობას თუნდ
დაუნდობელ მტერში,
სინანულს, უშედეგოდ,
უსამართლობის მქნელში.
ვაჟკაცობას და სიბრძნეს


თოვლგამოვლილი მზეს ვეფიცხები

თოვლგამოვლილი მზეს ვეფიცხები,
გრძნობა გადმოსდის სულის კალაპოტს.
ო,მაპატიე ზოგჯერ ფიქრებით
მე შენს აჩრდილთან თუკი გღალატობ...
მთვარის ბილიკზე სახეშეშლილი
ფიქრში მოგსდევ და ვეღარ გეწევი,
რომ მოგეკარო, დამწვავ ცეცხლივით,
გულში ჩაგიკრა?_არ ჩამეტევი...
ჟამთა უღრანში მივსდევ ბილიკებს,
რა მეშველება ქარის მადევარს?


მოდი, ამყევი სიყვარულში

მოდი, ამყევი სიყვარულში, ამყევი სცადე,
წუთისოფელი წამებ(ი)აა..ისიც არ იცდის,
ამყევი ფიქრში, ოცნებებში, ამყევი ცამდე,
მოდი განახო, ეს გრძნობები რასაც განიცდის.

სველი აპრილის სურნელოვან ღამესთან ერთად,
ამყევი ქალის სიგიჟეში, საშენო ცრემლში,
გულში გახედებ, ნახე როგორ გაქციე ღმერთად,
შენზე ნატრული ღამეებიც დათვალე ჩემში.




პატარა ქართველი


მე პატარა ქართველი ვარ,
კავკასიის მთების შვილი,
და განცხრომით სხვაგან ყოფნას
მირჩევნია აქ სიკვდილი.

ქართლ-კახეთი, იმერეთი,
გურია და სამეგრელო –
ყველა ჩემი სამშობლოა,
საყვარელი საქართველო.


ჩემი მიწა...

სამშობლოდან შორს გაქცეულს,
ჩუმად მიმაქვს მუჭით მიწა,
ვგევარ გულში სისხლჩაქცეულს,
სევდამ ცრემლებს გზა კვლავ მისცა...
ვეფერები ჩემს წილ მიწას,
ეპკურება ჩემი ცრემლი,
მიწის სუნი აქაც მიცავს,
"ჭირსა შიგან"აქაც მშველის.
დაეკიდა ცრემლი წამწამს,
ხელისგულზე მიწას მისწვდა,
უცხო მიწის მადლის არ მწამს,
ჩუმად კვნესის ჩემი მიწა.


ოცნების ქალი

რა ლამაზი ხარ არ გეცეს თვალი
მოდიხარ მოსდევ ცხოვრების კიბეს,
შენ უნდა გერქვას ოცნების ქალი
და საპატარძლო კაბაში იდგე.
შენ უნდა გერქვას სიცოცხლის წყარო,
არა,არ დაშრე შენი კვნესამე,
უნდა იწამო მთელი სამყარო,
მაგრამ ვიცი რომ შენ არ იწამებ.


კიდევ ათასჯერ გამოიდარებს

კიდევ ათასჯერ გამოიდარებს,
ცა დაიღვრება ცრემლად და თოვლად..
კიდევ ამოვა ვარდი,გვირილა
მაგრამ ვაი,რომ ჩვენ აღარ მოვალთ..
კვლავ დაამშვენებს ცას ცისარტყელა,
ვარსკვლავებს,მთვარეს კიდევ იხილავთ,
კვლავ გაგვაღვიძებს დილის მზის სხივი,
მაგრამ ვაი,რომ მე ვერ მიხილავთ..
უსიცოცხლობა გაგვიჭირდება,
გულს ეშინია გადავიწყების,
მოდით ,ავიღოთ ხელში ფიალა
ერთად დავლიოთ არდავიწყების..


დიდხანს გელოდე

დიდხანს გელოდე,თაიგულიც ჩამაჭკნა ხელში,
ცხადია ჩემო,ტკივილისთვის ისევ მიმეტებ,
სულის სიობლეც მომეძალა,მომხარა მხრებში,
ცრემლმა იძალა,შემატოვა სახეს სინესტე.
ვზივარ ეული,ჩემს გარშემო ტირის ბუნება,
ქარიშხალს ერთვის ჩემი ფიქრიც,ტკივილით სავსე,
ღმერთო შემინდე,მომრევია ეშმას ცდუნება,
დედამიწაზე ყოფნის თასი ნუთუ გავავსე?!.




ზანგური ბესო - გათენდა

გათენდა.....
არ დავწერ, რომ ჩემთვის აენთო,
ამ ღამეს გაგცვალე მთვარეზე საერთოდ,
გათენდა....
არ მინდა, რომ ფიქრი დამეწყოს.
გათენდა...
არ მინდა, ცხოვრება ამეწყოს.
გათენდა...
არ ვფიქრობ, როგორ ვარ საერთოდ.
გათენდა....


ზანგური ბესო - ისე ლამაზად გათოვდი ჩემში

ისე ლამაზად გათოვდი ჩემში,
ცას შეშურდა და ჩამოწვა ტყეში...
ფიქრები უხვად მათოვდა თქეშით,
წვიმად დამადნა ფიფქები თმებში...
ისე ურცხვი ვარ შენთან გრძნობებში,
არ გერიდები, ხელს მოგხვევ წელში,
როგორც ატმის ხის სურნელი ს უ ლ შ ი...
გულის კედელზე მედები სევდით...