ჩემს ქალაქში ...

ჩემს ქალაქში უძილობა სუფევს,
თუკი გინდათ გადმოაგდეთ ღუზა,
ჩემს გულში კი ძინავს ყველა უჯრედს,
ამიტომაც არ მეწვია მუზა.


*****

მოგრძო ეზოში, მწვანე მინდორში
ბიჯგზე შემდგარი დგას ნასახლარი,
ჩაბუდებულა სურნელი შმორის,
ჩარაზულია ფანჯარა-კარი.


სიზმრის ილუზია

ისევ პოეზია ღამის მოსაუბრედ,
მუზა მომეპარა ისევ ნიავ–ქარად,
ამბებს მიყვებოდა უცხოს, შორეულებს
ლხინი და დარდები ერთად მოაქანა.


დაბადებამდე ბავშვმა კითხა ღმერთს ...

დაბადებამდე ბავშვმა კითხა ღმერთს:
- მე არ ვიცი, რისთვის უნდა მოვევლინი ქვეყნად და რა უნდა გავაკეთო?
ღმერთმა უპასუხა:
- მე გჩუქნი ანგელოზს, რომელიც ყოველთვის იქნება შენს გვერდით და ყველაფერს აგიხსნის.
- მაგრამ როგორ გავიგებ მას, მე ხომ არ ვიცი მისი ენა?
- ანგელოზი გასწავლის თავის ენას. ის დაგიცავს ყველანაირი უბედურებისაგან.
- როდის და რანაირად უნდა დავბრუნდე შენთან?
- შენი ანგელოზი აგიხსნის ყველაფერს.
- და რა ქვია ჩემ ანგელოზს?
- არ აქვს მნიშვნლეობა რა ქვია, მას ბევრი სახელი აქვს. მაგრამ შენ დაუძახებ „დედას“


იყო დრო

იყო დრო როცა ედემის ბაღში
ორი არსება ტკბებოდა ერთად,
როცა მიწაზე განრთხმულ ანგელოზს,
დაუფიქრებლად ხმა მისცეს ერთხმად.