ანდრეი ბელი - ლიანდაგებზე

განძარცვულ ბუჩქებს ღამე ეხლება,
სულ მალე, ალბათ, ვეღარ მოვძებნი,
ღამის წყვდიადში ჩაიჩეხება
სატელეფონო შავი ბოძები.


ანდრეი ბელი - ვლადიმირ სოლოვიოვი

გვახრჩობდა უხამსობა შეჩვეული,
ცას სთხოვდი გზას გადარჩენისას,
ესმოდათ შენი ხმა რჩეული,
როგორც ხმა შლეგისა


ანდრეი ბელი - გზა

ბევრი ვიარე, ისევ იგივე
გაქცეულ სივრცის ნათება მკვეთრი,
ქვასავით მაგარ გზაზე ხრიგინით
ხრიგინ-ხრიგინით მიგორავს ეტლი.


ანდრეი ბელი -გაქცევა

გაყინულია, დაო ჩემო, შენი თვალები,
თვალები შუშის, შუშის ღილები,
გესმის, ნაძვები მწვანე ტოტებს აშრიალებენ
უამინდობით გათოშილები.


ანდრეი ბელი - განდევნილი

მე ვტოვებ ქალაქს საღამოისას,
მაკრთობს ხმაურით, ხმებით მგრგვინავით,
თუმცა შორიდან ისევ მოისმის
ხმა მოქირქილე და დამცინავი.


არპი ჰანს - ნაცრისფერი დრო

ვგრძნობ, ნაცრისფერი დრო თუ როგორ დაჰქრის ჩემში...
და ფრთებსაც ვერ ვშლი,
გამომფიტა , ამომჭამა, ოცნებები გამიფერმკრთალა,
დარდიც ვერ თვალა!


არპი ჰანს - მე რაში ვარ

ვმგზავრობ მატარებლით,
რომელიც სულ მუდამ
გადატვირთულია…
და ეს ხომ რთულია!


აპოლინერი გიიომ - მირაბოს ხიდი


მირაბოს ხიდქვეშ, მირაბოს ხიდქვეშ მიღელავს სენა,
ჩვენი გრძნობებიც
თან მიჰყვება მდინარის დენას
და სანამ მოვა სიხარული, ჯერ მოდის წყენა.


აპოლინერი გიიომ - არის


არის ხომალდი ჩემი ძვირფასი რომ წამართვა და
შორს წაიყვანა
არის ჰაერში ექვსი “ძეხვი” * რომლებიც ღამით ცის ვარსკვლავებში
მატლებივით იქანავებენ


გიორგი ზანგური - "ყვავილების გვირგვინი"

მუცლიდან გარეთ,
გარედან შინ.
რწევა აკვანში,
რწევა აკვანში,
რწევა აკვანში.
პირველ ნაბიჯებს
დედის გარეშე