შოთა ნიშნიანიძე - არაფერია ... მაგრამ უბრალოდ

არაფერია...მაგრამ უბრალოდ
გულმა ტკივილით მოიღო რეჩხი:
ძველი ბილიკი ანწლს დაუფარავს,
სულ სხვა ბილიკით შედიან ტყეში.

shota nishnianidze araferia magram ubralod poezia


შოთა ნიშნიანიძე - მე მარტოობის კუნძლზე ვცხოვრობ

მე მარტოობის კუნძლზე ვცხოვრობ:
წიგნის, ნახატის,სიჩუმის ტყეში,
დათვის თვალივით ბრიალა სორო
გალუმპულია ხილვების თქეშით.
shota nishnianidze me martoobis kundzulze vcxovrob


შოთა ნიშნიანიძე - მცეხთის ქალაქს მირონი დუღს

"მცეხთის ქალაქს მირონი დუღს", მზის და ვაზის მირონი,
ბებერ ქვებში ღაღადებენ საქმენი საგმირონი.
იღაღადეთ, ფუძის ქვანო, ქვანო საგუმბათონო,
მცხეთას ხომ არ მიბრძანდებით, კონსტანტინე ბატონო.

shota nishnianidze mcxetis qalaqs mironi dugs poezia


შოთა ნიშნიანიძე - ტიროდა ბავშვი ზემო სართულზე

ტიროდა ბავშვი ზემო სართულზე,
დიდხანს ტიროდა, მწარედ ტიროდა,
ღუნღულა ხმები და გაზაფხული
იფიფქებოდა სანაპიროდან.
shota nishnianidze tiroda bavshvi zemo sartulze


შოთა ნიშნიანიძე - ბავშვობაში გაზაფხულზე

ბავშვობაში გაზაფხულზე
მივდიოდი ერთხელ ტყეში,
არაფერი ამნაირი
არ მინახავს მე ჩემს დღეში.

shota nishnianidze bavshvobashi gazafxulze poezia leqsebi


შოთა ნიშნიანიძე - ძლივს შემეჩვიე...

ძლივს შემეჩვიე... და მტუქსავ თითით:
"არ შეიძლება... აკრძალულია"...
თურმე შეჩვევა ყველაზე დიდი,
ყველაზე სანდო სიყვარულია.

shota nishnianidze dzlivs shemechvie poezia leqsebi


შოთა ნიშნიანიძე - იქ, იმერეთში

იქ, იმერეთში ტყემლები ბოლავს,
აქ კი წრიალებს ჩემი ოთახი.
მე შევიშლები ამ მარტის ბოლოს,
მე შევიშლები… ოღონდ ცოტახნით.
shota nishnianidze iq imeretshi poezia leqsebi


შოთა ნიშნიანიძე - შენ რომ უბეზე ხელი იტაცე

შენ რომ უბეზე ხელი იტაცე
მუხლებზე კაბა ჩამოიწიე,
რომ წამოწითლდი და დაირცხვინე,
სწორედ იმ დღიდან დაგიმახსოვრე.
shota nishnianidze shen rom ubeze xeli itace


შოთა ნიშნიანიძე - პატარა იყავ

პატარა იყავ და ამიტომაც
თუ ვერ გამჩნევდი მეპატიება,
რას ვიფიქრებდი არ დამინდობდა
შენი ქალური შურისძიება.
shota nishnianidze patara iyav leqsebi poezia


შოთა ნიშნიანიძე - დაბის პატარა სატუსაღოსთან

დაბის პატარა სატუსაღოსთან
მოსჩანსს სამჭედლო და ძველი ხიდი,
გლეხი სახედრით ამ ხიდს გამოსცდა,
გზისპირას დაჯდა და ყურძენს ყიდის.

shota nishnianidze dabis patara satusagostan poezia literatura