ღრუბლებს გამეტებით

ღრუბლებს გამეტებით
ისევ ეწვიმებათ,
დროის ხანგრძლივობას
ვჩივი მორიდებით.
darina grublebs gametebit leqsebi poezia


საღამო იძენს მოლურჯო ფერებს

საღამო იძენს მოლურჯო ფერებს,
ო,გრძელდებოდა ეს დღე რა დიდხანს!
რაღაცა მინდა....
ცოტა ხნის მერე გაგანდო


მე იასამნებს ისევ მოგიტან

შენ სხვას ამბობ და ფიქრობ სხვა რამეს,
ბაგე გიცინის ტირიხარ გულში.
კვლავ გაზაფხული გაგვიღებს კარებს
და გიჩურჩულებს იმედებს ყურში.

me iasamnebs isev mogitan leqsebi


მე გეძახოდით

მე გეძახოდით... ცხრა მთას გადაღმა,
ვინ მოგაწვდინათ ეს ხმა ნეტავი...
კი მოგიხმობდით, მაგრამ ხმადაბლა,
ხმამაღლა როგორ გაგიბედავდით?

me gedzaxodit leqsebi poezia


წყენა, დაშორება, მიტევება,

წყენა,დაშორება,მიტევება,
ხილვა,სულთქმა-უშით ხადილი...
თავზე დატეხილი მისტერია,
ხელები ვედრებად გაწვდილი...

wyena dashoreba miteveba leqsebi


ახლა რაღა დროს შეცვლაა ჩემი

ახლა რაღა დროს შეცვლაა ჩემი,
რა ძალამ უნდა შემცვალოს ახლა,-
ეს კია,ვიცი მოყვარე-მტერი,-
ცხოვრების ცოდნა იმგვარი მახლავს.

exal raga dros shecvlaa chemi leqsebi


სულში სინატიფე გრძნობით იხატება

სულში სინატიფე გრძნობით იხატება,
დაწვა სიცხადეში მკრთალი სენტიმენტი,
მზერა სიყვარულის ნაზი ბზინვარება,
თვალებს ეფინება, სუნთქვა ზეციერი.

sulshi sinatife grdznobit ixateba leqseb


თამუნა ნიქაბაძის ლექსების კრებულიდან

თუკი ავირჩევ სამოთხის სახეს
ავირჩევ შენს გულს სიკეთით სავსეს
მოვუვლი წალკოტს, ედემის ბაღებს
უთუოდ გიმღერ გულიდან ქალღმერთს
tuki avirchev samotxis saxes tamuna niqabadze


ძმები გრიმები - ოქროს გასაღები


ზამთრის ერთ სუსხიან დღეს, ღარიბი ბიჭი თავისი ციგით ტყეში შეშის მოსატანად წავიდა. მას ძალიან უჭირდა მუხლებამდე თოვლში გზის გაკვლევა. შეშის ფიჩხები მოაგროვა და ციგაზე დაალაგა. ხელ-ფეხი სიცივისაგან სულ გათოშილი ჰქონდა, გადაწყვიტა ცეცხლი დაენთო და ცოტა გამთბარიყო.

dzmebi grimebi oqros gasagebi proza


ლურჯწვერება


ასი წლის წინ უღრანი ტყის პირას, ერთი ბერიკაცი ცხოვრობდა, მას სამი ვაჟი და ერთი ულამაზესი ასული ჰყავდა. ერთ მშვენიერ დღეს მათი სახლის წინ ოქროს ეტლი გაჩერდა. ეტლიდან მეფე ჩამოვიდა, ბერიკაცს ეახლა და ქალიშვილის ხელი თხოვა. ბერიკაცი სიხარულუსგან ცას ეწია; მეფეს ჩემი ქალიშვილის შერთვა სურსო და უმავე დათანხმდა, ისე რომ მეფისთვის არც შეუხედავს, მას არც კი შეუმჩნევია, რომ მეფეს ლურჯი წვერები ჰქონდა. მშვენიერი ასული ლურჯწვერება კაცის დანახვაზე შეშინდა და დაიმალა.ის უარზე იყო არ სურდა ლურჯწვერება კაცის ცოლი გამხდარიყო,მაგრამ მამის ხვეწნა მუდარამ მაინც თავისი ქნა და ბოლოს დათანხმდა. თავის სამ ძმასთან მივიდა და უთხრა: ,,საყვარელო ძმებო, როგორც კი ყვირილის ხმას გაიგონებთ, სადაც არ უნდა იყოთ და რასაც არ უნდა აკეთებდეთ, ყველაფერი მიატოვეთ და ჩემს საშველად გამოემართეთო. ძმებმა საყვარელ დას დახმარების პირობა აღუქვეს და გადაეხვივნენ. ლურჯწვერება და მისი დედოფალი ოქროს ეტლში ჩასხდნენ და სასახლისკენ გაემართნენ