ფედერიკო გარსია ლორკა - შავი ნაღველის რომანსი


განთიადს ეძებენ მამლები,
ნისკარტებს იქნევენ სოლებად,
როდესაც ბინდიან მთებიდან
ეშვება მზისფერი სოლედად.

federiko garsia lorka shavi nagvelis romansi


გოეთე იოჰან ვოლფგანგ - ფაუსტი

პროლოგი (მიძღვნა)

ისევ მიახლოვდებით, ხატებანო წარსულის,
თუმც უწინაც მეჩვენეთ და კვლავ ბინდში განზავდით,
ვინძლო დღეს მოგიხელთოთ, ნატვრაც ჩემი ასრულდეს,
ვინძლო კვლავ არ გამისხლტეთ ციურ ოცნებასავით.
goete poema fausti prologi midzgvna ucxouri literatura


გოეთე იოჰან ვოლფგანგ - ვინაც გართობა არჩია გარჯას


ვინაც გართობა არჩია გარჯას,
რა ვქნა,იმისი საშველი არ ჩანს;
ვინც თვისთავი ვერ დაიმონა,
ის სამუდამოდ სხვის მონად დარჩა.

goete vinac gartoba archia garjas ucxouri literatura


გოეთე იოჰან ვოლფგანგ - ყავლი გასვლია მუყაითს, გამრჯეს


ყავლი გასვლია მუყაითს, გამრჯეს,
არჩეულ გეზის ბეჯითად მიმყოლს;
არავის არ სურს რაღაცა გახდეს,
სუყველას უნდა რაღაცა იყოს.

goete yavli gasvlia muyaits ucxouri poezia


გოეთე იოჰან ვოლფგანგ - სატრფოსთან ახლოს


მე შენზე ფიქრში მზის თეთრი რაში
გამომენთება ზღვის სამყაროში;
მე შენზე ფიქრში მთვარის ციალში
ჩავიხატები წმინდა წყაროში;

goete satrfostan axlos ucxouri literatura


ბუონაროტი მიქელანჯელო - ჩემმა თვალებმა


ჩემმა თვალებმა რა შხამი და ნაღველი მასვეს,
შედედდა ხსოვნა, მეც იმ შხამის წვეთით ვივსები
და ჩემი სულიც გააშიშვლეს ბასრი ისრებით
და ვით სამჭედლო, ქშინავს მკერდი,ბრუვდება წამსვე.
გულს აძიგძიგებს ყრუ დარტყმები, რა განრისხებით..

miqelanjelo buanaroti chemma tvalebma ucxouri literatura


ბუონაროტი მიქელანჯელო - ჩემო ხარებავ


ჩემო ხარებავ, რა მაცოცხლებს აწ თქვენგან დევნილს,
სად არის ძალა, რომ შთამბერავს ღონიერ სუნთქვას,
როცა იმედი დაიშრიტა და სევდა მთუთქავს,
miqelanjerlo buanaroti chemo xarebav proza ucxouri


ბუონაროტი მიქელანჯელო - ძილია შვება და ქვად ქცევა კეთილი ხვედრი...


ძილია შვება და ქვად ქცევა კეთილი ხვედრი,
ვიდრე მძვინვარებს ლაფდასხმული ეს საუკუნე.
არაფერსა ვგრძნობ, არასა ვჭვრეტ, არას ვუყურებ,
მაშ ნუ მაღვიძებ დაძინებულს ამასღა გვედრი.
buanaroti miqelanjelo dzilia shveba da qvad qceva ketili xvedri


ბუონაროტი მიქელანჯელო - არყოფნის ღამევ (სონეტი)


არყოფნის ღამევ, დაშრეტილო ჭრაქო და კვარო,
შენს ჩაჟამებულ კარიბჭესთან, დახშულ ტალანთან
ღუზა ჩაუშვა ათასგვარმა მაწანწალამ და
ნავსაყუდელად დაიგულა თხრემლი და ხარო.
buanarati miqelanjelo aryofnis gamev soneti


ბუონაროტი მიქელანჯელო - ზესკნელს და ქვესკნელს


ზესკნელს და ქვესკნელს, დედამიწას, ვარსკვლავთა ქოროს,
ზამთარს და ზაფხულს, მწუხრის ჩრდილებს, ცისკრის ყაითნებს —
წარმავალობის სისასტიკე ბნელში ჩაითრევს,
რომ მისებური მონდომებით თრგუნოს და ქოლოს.
buanaroti miqelanjelo zesknels da qvesknels ucxouri literatura