გალაკტიონ ტაბიძე – მგზავრის სიმღერა

galaktion tabidze mgzavris simgera qartuli poezia qartuli literatura
რამდენ მდინარეს არბევს
ეს დატეხილი მთები,
დემონისას ჰგავს წარბებს
მძლავრი ნიაღვრის ფრთები.


გალაკტიონ ტაბიძე – მე და ზამბახი

galaktion tabidze me da zambaxi qartuli poezia qartuli literatura
ბნელ ღამის დროს წყნარი ძილი რომ ეწვევა თეთრ ზამბახებს,
მათ ნარნარი მთის ნიავი უალერსებს, აცახცახებს.
დასჩურჩულებს: სიზმრად ვნახე, თქვენი სახე მომხიბლავი,
და მოფრენა განვიზრახე, გენაცვალოთ ჩემი თავი!


გალაკტიონ ტაბიძე – მე დავიბადე განთიადისას

galaktion tabidze me davibade gantiadisas qartuli poezia qartuli literatura
მე დავიბადე განთიადისას,
როცა მთის წვერზე დილა მაისის
თვალებს ახელდა... და ნაზი იყო
ელვა-ელფერი მტრედისფერ სივრცის...


გალაკტიონ ტაბიძე – მაღალ მთაზედა ავაგე სასახლე ახალ-ახალი

galaktion tabidze magarl mtazeda avage sasaxle axal axali qartuli poezia qartuli literatura
მაღალ მთაზედა ავაგე
სასახლე ახალ-ახალი,
ლითონზე უფრო მაგარი,
პირამიდებზე მაღალი.


გალაკტიონ ტაბიძე – მე ვინც მიყვარდა

galaktion tabidze me vinc miyvarda qartuli poezia qartuli literatura
მე რომ მიყვარდა, ის არი,
ოცნება გამიდიადა,
იმისთა თვალთა ისარი
გულზე მაჩნია ტყვიადა.


გალაკტიონ ტაბიძე – მაგრამ მე რა ვქნა?

galaktion tabidze magram me ra vqna qartuli poezia qartuli literatura
მაგრამ მე რა ვქნა. მე. ვისაც სული
მაქვს დაწეწილი მწარე ქარებით,
ვინც აღტაცება არ ვიცი სრული
არც სიყვარულით, არც მწუხარებით.


გალაკტიონ ტაბიძე - მაისის ისრით

galaktion tabidze maisis isrit qartuli poezia qartuli literatura
ამ ვარდობისთვის ვარდებით ვთვრები,
კარგია თრობა.
არ მებრალება მე ჩემი მტრები,
და ვიცი მტრობა.


გალაკტიონ ტაბიძე - მარმარილო

galaktion tabidze marmarilo qartuli poezia qartuli literatura
აჰყვე კიბეებს - სადაც სფინქსი ქვებს ეფერება,
და შიშში გრძნობდე, რომ ახლოა ბედნიერება, -
ოჰ! რამდენია სიცოცხლეში ასეთი წამი!
სულში გენიით ატეხილი რეკავს ლერწამი,


გალაკტიონ ტაბიძე - მარტონი ვართ

galaktion tabidze martoni vart qartuli poezia qartuli literatura
ოჰ, რა ტკბილად ეძინება ღამეს მდუმარს და ფერმიხდილს!
მარტონი ვართ, ჩემო კარგო, ყური უგდე ჩემს სუნთქვას ფრთხილს...
ველთა შორის გამოისმა ხმაურობა მშვიდი, წყნარი,
და ყვავილებს ზედ დააკვდა მონავარდე ცელქი ქარი.


გალაკტიონ ტაბიძე – მარადიული ოქროს კალმებით

galaktion tabidze luchaqebi jagubze qartuli poezia qartuli literatura
თითქოს მხრებს ესხას ბრწყინვალე ჩოხა;
დღეთა ულმობელ სასაფლაოსთან,
ჩვენი მღელვარე ოქროს ეპოქა
ჰქმნის სულ სხვა ახალ ვეფხისტყაოსანს.