გრიგოლ აბაშიძე - ლექსების კრებულიდან

grigol abashidze leqsebis krebulidan qartuli poezia
ოცი წლის ბიჭებს ვაცილებ ცრემლით,
ისინი ჩემი სისხლხორცებია...
მე რაღად მინდა სიცოცხლე ჩემი,
როცა შვილები იხოცებიან!
მათ ნაცვლად სიკვდილს ვნატრობ
ათასჯერ,
ზეცა ჰქუხს, მიწას გააქვს ზანზარი...
ღმერთო, რა ცოდვის გამო დამსაჯე,
ღმერთო,
ამ დღეებს რად მომასწარი!


1992


გრიგოლ აბაშიძე - რა დამაძინებს

grigol abashidze ra damadzinebs leqsebis krebulidan qartuli poezia
გადაიარე, შავო ღრუბელო,
მოთქმავ მიყუჩდი, ცამდის ასულო!
ვაი დალო და ვაი ჭუბერო,
ვაი გოლგოთის გზავ, უსასრულო!
ბალღებს რა უნდათ ამ ბნელ ღამეში,
როგორ დაძლევენ ამ გრძელ მანძილებს?!
მე მათი კვნესა ახლაც ჩამესმის,
რა დამაძინებს,
რა დამაძინებს!


1994


გრიგოლ აბაშიძე – ლექსების კრებულიდან

grigol abashidze leqsebis krebulidan qartuli poezia
ამას მკარნახობს ფიქრიც, შეგნებაც,
სამყარო ცეცხლში თუ დაინთქმება,
სიცოცხლეს აზრი მაინც ექნება,
თუ საქართველო კიდევ იქნება!
გულწრფელად ვამბობ სათქმელს, გულღიად,
დე, მკრეხელობად ნუ აღიქმება:
სხვა ყველაფერი წყალს წაუღია,
თუ საქართველო
აღარ იქნება!


1991


გრიგოლ აბაშიძე – ლექსების კრებულიდან

grigol abashidze leqsebis krebulidan qartuli poezia
ამ სოფლის წესი ეს იყო ალბათ,
ვინც ამაშენა, მანვე დამშალა!
მიტომ მასმევდა წვეთ-წვეთად შარბათს,
რომ ბოლოს მესვა მხოლოდ სამსალა.
და ეს მავიწყებს ყველა სატკივარს,
გულს ჩამრჩა დარდის ერთი ნესტარი _
მეც სამარეში ისე ჩავდივარ
სამშობლოს საშველს
ვერ მოვესწარი!..


1992


გრიგოლ აბაშიძე – ოდა თავისუფლებას

grigol abashidze oda tavisuflebas qartuli literatura
ის მოდის ზღაპრულ მშვენებით სავსე,
ასული ცეცხლის ნგრევის და შფოთის,
ტყვიების თქეში გადასდის თავზე
და დაცემულთა გვამებზე მოდის!


ის დროება სიზმარივით წავიდა

galaktion tabidze is droeba sizmarivit wavida poezia qartuli literatura
ის დროება სიზმარივით წავიდა,
ოდეს ბავშვი იყავ მოხეტიალე,
რკინიგზები - სავსე სანახავითა,
რონოდები ცივი, ოხერტიალი.


ის დროება სიზმარივით წავიდა

galaktion tabidze is droeba sizmarivit wavida poezia qartuli literatura
ის დროება სიზმარივით წავიდა,
ოდეს ბავშვი იყავ მოხეტიალე,
რკინიგზები - სავსე სანახავითა,
რონოდები ცივი, ოხერტიალი.


გალაკტიონ ტაბიძე - კვლავ შეგვახვედრებს გამარჯვება

galaktion tabidze kvlav shegvaxvedrebs gamarjveba
ჩვენი მუხის ხე ჩვენთანაა,
ვით ძველის-ძველი,
ვით ძველის-ძველი
მეგობარი, მომსწრე ომების,


გალაკტიონ ტაბიძე - კვნესა

galaktion tabidze kvnesa poezia qartuli literatura
მთის მწვერვალებს, მთის მწვერვალებს.
მთის არწივი უგზნებს თვალებს,
შესტირის და შევალალებს.
მთის მწვერვალებს ხომ მზე ანთებს,


გალაკტიონ ტაბიძე – კოლხიდის დაბლობზე

galaktion tabidze kolxidis dablobze poezia qartuli literatura
მალარია! ხან სიმინდი უტყვია.
ვით ეს ყანა, ფარცხი, ფაცხა მეგრული,
გული კაცის მოკლულია უტყვიოდ.
ხელები აქვს უბორკილოდ შეკრული.