ბექა ხერგიანი – ორი წერტილი

beqa xergiani ori wertili
მე გავჩნდი მძიმედ, ო, ნუ მისამძიმრებთ!
მერე რა რომ თან მსდევს ბრჭყალები.
ხანდახან სუნთქვას გავიძახილებ,
ხან მრავალ წერტილს დავსვამ წვალებით.


ბექა ხერგიანი – ერთი აკვანის ნაყოფნი

beqa xergiani leqsi chems daikos edzgvneba dges dabadebis dge aqvs
სულ ცოტა არის საკმარი,
რომ დაიბადო ხელახლა.
მოძებნო სხვენში აკვანი,
შენ ხარო - გითხრას ვენახმა.


ბექა ხერგიანი – უქმე დილა ...

beqa xergiani uqme dila
დილა გათენდა, მორიგი ფიქრი კვლავ იზმორება
და აპათია ნეტარს მთავაზობს - ტყვიით სუიციდს.
ყოფნიდან მანძილი არ ყოფნამდე გაიზომება
და დასაბუთებულს წარმომიდგენს ახალ ალგორითმს.


ბექა ხერგიანი – საქანელა

beqa xergiani ar shegeferebi ar gesadagebi saqanela
არ შეგეფერები, არ გესადაგები,
თუმცაღა არ მთმობ, მაინც შენთან მპატიჟებ.
გრძნობაგაშლილ ვნებებზე გეთამადები
და ვხვდები, რომ მათრობ, ნელნელა მაგიჟებ...


ბექა ხერგიანი – სევდაც იძლევა ხანდახან ნაყოფს

beqa xergiani sevdac idzleva xandaxan nayofs
სევდაც იძლევა ხანდახან ნაყოფს,
მაშინ, როცა წვიმს, ცრის და ცრის ნამქერს.
რა ძლიერ ვგევარ ამ დროს ავადმყოფს,
ტანჯვის შემდეგ რომ ფრთები მიაფრენს.


ბექა ხერგიანი – კორიდა

beqa xergiani- korida
მე ხარივით თავგზას მიბნევს
შენს ჟღალ ტუჩთა სიმწიფე,
მიკვირს: გული დგას და ითმენს
- მათ უსაზღვრო სიწითლეს.


ენვერ სალაყაია - დედას მომწყდარი ატმის ყვავილი

enver salayaia dedas momwydari atmis yvavili
დედას მომწყდარი ატმის ყვავილი
სიოს მკლავებში წევს,
ცელქი,თავნება ფრთების ფარფატით




ენვერ სალაყაია - ოცნების ტევრში ვეღარ ვეტევი

enver salayaia ocnebis tevrshi
ოცნების ტევრში ვეღარ ვეტევი,
უსაზღვროდ მშია რაც ლამპარია,
წარმოსახვაში იზრდება სივრცე:
მაწუხებს,მტკივა და მიხარია.
გულის სიღრმიდან მარგალიტების
მთაგრეხილები აზნექილია,
ვსვამ წყაროსავით უნისლო ქედებს,
წყურვილი მაინც ქარტეხილია.
-მარად მწვანე ტყევ,აღარ დამაცხრობ?
(ჩანჩქერის ხმაზე ეს ვინ ხარხარებს?)
-დამცხრალს ამ მწვანე ტყეში რა უნდა
მათთვის როდესაც თხრიან საფლავებს.


ენვერ სალაყაია – ვიმკი სიხარულს ისე ვით ხორბალს ...

enver salayaia vimki sixaruls ise vit xorbals
ვიმკი სიხარულს ისე ვით ხორბალს
მკიან ყანაში კომბაინები,
და ისევ,ისევ ზღვა სიყვარულში
ხნულში მარცვლებად ჩავიძირები.


ენვერ სალაყაია - ღამის წყვდიათთან მორკინალი სინათლის მძივი

enver salayaia gamis wyvdiattan morkinali sinatlis mdiziv
ღამის წყვდიათთან მორკინალი სინათლის მძივი,
სულის იმედი იყო მცირედი.
ბევრი ვიფიქრე,თავი ვიმტვრიე
და ისევ საწყის აზრთან მივედი.