ლადო ასათიანი – ალბომიდან

lado asatiani albomidan qartuli poezia

რა დამავიწყებს შენს ლამაზ თვალებს,
რამ დამავიწყოს ეს ალუბლები!
იცოდე, როცა სხვას შევიყვარებ,
ამ სიყვარულზე ვესაუბრები.


ლადო ასათიანი – აბასთუმანში

lado asatiani abastumanshi qartuli poezia

აბასთუმანი — ხაბაზთუბანი…
მზემ ფანჯრებიდან შემოანათა.
ჩემი საწოლი და სასთუმალი,
ჩემი პალატა, თეთრი პალატა.


ლადო ასათიანი – რუსთველის პროსპექტზე სიარული

lado asatiani rustvelis prospeqtze siaruli qartuli poezia

რუსთველის პროსპექტზე სიარული
ნუ მომიშალოს ღმერთმა,
ვიყო მუდამ ასე მხიარული,
ქართველი პოეტი მერქვას.


ლადო ასათიანი – მე მიყვარს, როცა ყანაში გახვალ

lado asatiani me miyvars roca yanashi gaxval qartuli poezia

მე მიყვარს, როცა ყანაში გახვალ
და მოგაგებებს სიმინდი ლახვარს.
მე მიყვარს, როცა ყანაში გახვალ
და დილის ნამით გაილუმპები …


ლადო ასათიანი – ვიდრე სიკვდილი გამახვევდეს ბნელს მოსასხამში

lado asatiani vidre sikvdili gamaxvevdes bnels mosasxamshi qartuli poezia

ვიდრე სიკვდილი გამახვევდეს ბნელს მოსასხამში,
ვიდრე სიკვდილის ჭვალი გულზე დამესობოდეს,
უკანასკნელად დამაწვინეთ ჩემს ოდა სახლში,
უკანასკნელად, ვიდრე თვალნი დამევსებოდნენ.


ლადო ასათიანი – ამ ხეივანში ის ძალზე ხშირად

lado asatiani am xeivanshi is dzalze xshirad qartuli poezia

ამ ხეივანში ის ძალზე ხშირად
დასეირნობდა ჩვენს სასახელოდ,
ხელში ცისფერი წიგნი ეჭირა
და აწეული ჰქონდა საყელო.



ლადო ასათიანი – აბასთუმანში პატარა გალია

lado asatiani abastumanshi patara galia qartuli poezia

აბასთუმანში პატარა გალია
სახლია მთის ძირში მიდგმული,
ამ სახლში წაბლისფერთმიანი ქალია,
დიდბუნოვანი და დიდგული.


ლადო ასათიანი – გიმზერ და მჯერა

lado asatiani gimzer da mjera qartuli poezia

გიმზერ და მჯერა, რომ ქართველობა
არასოდეს არ გადაშენდება;
ვაგლახ, ხელახლა ბაგისჩვილობა,
ქალიშვილობა რა დაგშვენდება!


გალაკტიონ ტაბიძე - ზამთრის მოტივებიდან

galaktion tabidze zamtris motivebidan dzilit qartuli poezia
ქვეყნად კვლავ მოდის დაფარულთა ფერთა ხსენება,
მტრედისფერ გზებზე უთეთრესი გედით რხეული.
იქ, სადაც მეფობს მისი ძილი და განსვენება,
სიმაღლეების სიზმრებია ზამბახეული.


გალაკტიონ ტაბიძე - ზევით ასწიეთ მზე, ზევით!

galaktion tabidze zevit aswiet mze zevit qartuli poezia
მზეს შევნატროდით, ვკვნესოდით,
ცრემლს ვღვრიდით შუაღამისას,
მხიარულება არ ჰქონდა
დაწყვეტილ სიმებს ჩანგისას.