საქართველოს სიყვარულს

საქართველოს სიყვარულს გაუხუნდა ფერები

ყველამ ფულზე გაცვალა დიდი გრძნობა, ულევი.

ქრისტეს სიყვარულს გვართმევს კართან მოსული მტერი

ჩვენ კი მედგრად დავდგებით ჩვენ საქმეში ურყევი


მარიამ ხუცურაული - უშენოდ სიონში

mariam xucurauli khucurauli xutcurauli khutcurauli ushenod sionshi qartuli poezia
აგვისტოს სუნით და ხვატით სავსეს
მე ისევ მოგწერ ბარათს შორიდან,
მერე, უშენოდ რომ ვეღარ გავძლებ,
მოვალ და დილის მზის სხივს მოგიტან...
ან ჩამოგიხმობ სიონ-ორხევში,


მარიამ ხუცურაული - სული ფშანზე ჩასვლას ითხოვს

mariam xucurauli khucurauli xutcurauli khutcurauli suli fsanze chasvlas itxovs qartuli poezia
გზა-გზა გადამკაწრეს ასკილებმა,
არაგვს მოვუყვები დაღმა,
შენი ნახვის ფასად ვითმენ ატირებას,
ძლივს ვითმენ ტკივილს და დაღლას.
წამლად ვსვამ პირიმზის ნამის ნაჟურს,


მარიამ ხუცურაული - ჩემგან დათელილი ბალახები

mariam xucurauli khucurauli xutcurauli khutcurauli cheman datelili balaxebi qartuli poezia
ჩემგან დათელილი ბალახები
ისევ ამჩნევია მუქოს სერებს.
ნეტავ, უჩემობას ერთხელ მაინც
ისე, უბრალოდ თუ გამიხსენე...


მარიამ ხუცურაული - აუუ, როგორ ბოლავენ!

mariam xucurauli khucurauli xutcurauli khutcurauli au rogor bolaven sxivita qartuli poezia
აუუ, როგორ ბოლავენ,
ქარაფებზე ნისლები,
ზეცა თავზე დამხარის
შენი ოცნებისფერი...




მარიამ ხუცურაული - არაგვიანო...

mariam xucurauli khucurauli xutcurauli khutcurauli aragviano qartuli poezia
მოხვალ და ბედნიერი ხარ,
მოჰყვირი საარაგვოსა,
მტრისას შენ გაღმა-გამოღმა
სხვათ ჯიშმა გაილაღოსა...
ჟინვალთან დამდორებულო,


მარიამ ხუცურაული - ალმასთა სხივითა

mariam xucurauli khucurauli xutcurauli khutcurauli almastan sxivita qartuli poezia
ჭალაში ცეცხლივით ანთია ასკილი -
მიბინდავს მზერასა,
მე შენს სიყვარულზე ათასაგზის აცრილი,
ვავადობ ხელახლა...
ჩვენს შორის ჩამდგარა წლები და ჭორები,
პატარა წყენაცა...


მარიამ ხუცურაული - ფშავს მივალ - ფშავის ციკლი

mariam xucurauli khucurauli xutcurauli fshavis cikli fshavs mival
1. ორწყალზე

"შალშავი დამწიფებულა,
მოდი, ჭიჩოზე ავიდეთ..."
ანა კალანდაძე



თამაზ ჭილაძე - ტიციან ტაბიძე

tamaz chiladze tician tabidze qartuli proza literatura
ტიციან ტაბიძის პოეზიის “პირტიტველა ყრმის“ გულრწფელი აღტაცება ახლავს და თითქოს სამყაროს შექმნის პირველი დღის სიხარულითაა გამთბარი. თითქოს ადამიანმა ცა, მიწა, წყალი პირველად დაინახა და ეს გაუნებელი სიხარული ჩვენც გადმოგვდგო...პოეტისათვის უპირველესი ნიჭია ხედავდე ქვეყანას, ისეთივე მშვენიერსა და ხელუხლებელს, როგორც თვითონ ბუნებამ შექმნა, შეგეძლოს დაინახო ქვეყანა იმ კაცის თვალით, პირველმა ცას „ცა“ რომ უწოდა და მდინარეს „მდინარე“... ყოველდღიურ ცხოვრებაში გართულს შეგეძლოს შეამჩნიო ღრუბლები, ხეები და ჩიტები და შენი არსების ნაწილად მიიჩნიო ისინი გუთნისდედის, მეზღვაურისა თუ მწყემსის სულის ნაწილი შენს სულში ფეთქავდეს და მათი სიხარული თუ მწუხარება საკუთარივით განიცადო.


თამაზ ჭილაძე – არჩილ სულაკაურის გახსენება

tamaz chiladze archil sulakauris gaxseneba qartuli literatura
რაც უფრო მეტი დრო გადის არჩილ სულაკაულის გარდაცვალებიდან, მით უფრო უფო იზრდება სინანულიც ის ხომ იმ რჩეულთა რიცხვს ეკუთნოდა, ასე მტკივნეულად რომ აკლია და ასე მტკივნეულად ჭირდება ჩვენს ცხოვრებას, ჩვენს სინამდვილეს. ინტელიგენტურ ოჯახსა თუ გარემოში აღზრდილი, თავად სულით ხორცამდე ინტელიგენტი, მოწოდებით თითქოს თავისი გენეტიკური წინაპრების დიად საქმეს აგრძელებდა ისიც მწყემსი იყო, ოღონდ მწყემსი ქართული სიტყვისა, ქართული აზრისა, ქართული ღირსებისა და სრულებითაც არ ვიქნები პათეტიკური, თუ ვიტყვი: მწყემსი ქართული მიწისა!