დღეს შენი დღეა, მიყვარხარ

dges sheni dgea miyvarxar chanaxati sasiyvarulo chanaxati siyvarulis axsna
დღეს შენი დღეა, სიხარულო დღეს დაიბადე. შენმა გაჩენამ აზრი მისცა ჩემს არსებობას. ამიტომ ეს დღე ჩემიც არის მეც დავიბადე. უშენოდ წამით არ დავეძებ ამ ქვეყნად ყოფნას. მე შენით ვცოცხლობ, შენით ვხარობ, შენთვის ვილოცებ არ დავიშურებ თვით სიცოცხლეს შენთვის გავწირავ. შენი ღიმილი მირჩევნია ქვეყნად ყველაფერს. შენ თუ კარგად ხარ მე ამითაც ბედნიერი ვარ. მსურს დღეს დაგლოცომ როგორც ბევრჯერ დამილოცნიხარ, თუმცა არ ვიცი რა გისურვო ამაზე მეტი. ამიტომ მოვალ, ხელს მოგკიდებ, მოგეფერები და ამ ლამაზ ცხოვრებისთვის მადლობას გეტყვი.


თავისთვის მიდის ეს წლები

თავისთვის მიდის ეს წლები,
ფიქრებიც უკან მიზდევენ,
მე მარტო შენთვის ვარსებობ
და მარტო შენთვის ვიცოცხლებ.


ლადო ასათიანი – ილიასადმი



კოტს ჩრდილიანს:

— ეჰ, აყვავდები, სამშობლოვ, როდის? —

მთვარესთან ღამით უთქვამს ილიას.

უყვარდა სიბრძნე და სილამაზე,

ეხურა ქუდი წითელი ფუნჯით,


ლადო ასათიანი – კალმახები სასოფლო-სამეურნეო გამოფენაზე

lado asatiani kalmaxebi sasoflo sameurneo gamofenaze
გაისმა უცებ “ლილე” ამაყი,
მთების ბუნების ჰიმნი სვანური,
და ადგაფუნდა წყალში კალმახი,
მკვირცხლი და მარად მოუსვენარი.


ლადო ასათიანი – იმ სილამაზეს წარსულს

lado asatiani im silamazes warsuls
ჩემი ბავშვობის სახლთან
ვხვდებოდი ფერმკრთალ ასულს
და შენ მაგონებ ახლა
იმ სილამაზეს წარსულს.


ლადო ასათიანი – კრწანისის ყაყაჩოები

lado asatiani krwanisis yayachoebi kakachoebi
სამასი არაგველის ხსოვნას

ჰეი, თქვენ, არაგველებო, გაუმაძღარნო ომითა,
თქვენს საფლავებთან მოსვლა და მუხლის მოდრეკა მომინდა.
შავჩოხიანო ვაჟკაცო, ჭრილობა ხომ არ შეგხსნია?!
ეს სისხლი არის, თუ მართლა ყაყაჩოების ცეცხლია?!


ლადო ასათიანი – ლხინი კახელებთან

lado asatiani lxini kaxelebtan poezia literatura
მე ჩემი სახლი გამხსენებია,
გამხსენებია ყველა კეთილი...
თქვენთან ნადიმში დამთენებია,
არ დავრჩენილვარ გულდაწყვეტილი.


ლადო ასათიანი – მანანა ორბელიანის სურათზე

lado asatiani manana orbelianis suratze poezia literatura
შენ, შაოსანო, შავთვალავ, შავ სამარეში გძინავს,
ჯერ კარგად არც კი გამთბარა ჩემი პატარა ცირა.
შენი სახელი დავარქვი, მინდა შენ გგავდეს მარტო,
ერისთვის ქალო, ფიქალო, მკერდბუმბერაზო ვარდო


ლადო ასათიანი – თქვენ გეუბნებით, ძმებო მგოსნებო

lado asatiani tqven geubnebit dzmebo mgosnebo
რა ქართველი ხარ და რა ჭაბუკი,
თუ მამულს თავი არ ანაცვალე?!
ეს აწვალებდა ცოტნე დადიანს,
მეც ქართველი ვარ და ეს მაწვალებს.


ლადო ასათიანი – ბაბუაჩემი

lado asatiani babuachemi poezia literatura
ის, მისი დღე და წუთისოფელი,
როცა სწყუროდა, სულ ღვინოს სვამდა,
იდგა ბუხართან ხელადა სველი
და უღვიძებდა ბაბუას მადას.