შენ იმდენ სითბოს იმეტებ ჩემთვის

შენ იმდენ სითბოს იმეტებ ჩემთვის,
სამაგიეროდ რა მოგცე უნდა?
შენი ჩურჩულიც მესმის,
მაშინაც მესმის როცა ხარ ჩუმად...


შანდორ პეტეფი – მიყვარხარ ძლიერ

შანდორ პეტეფი – მიყვარხარ ძლიერ

კითხულობს გურამ საღარაძე


მიყვარხარ ძლიერ… ძლიერ… რაც გადის დრო და ხანი,
მე უფრო მეტად მიყვარს შენი პატარა ტანი.
შენი შავი თმის ბუჩქი,ეგ თეთრი შუბლის სერი,
თვალები გიშრისფერი,ლოყები ვარდისფერი.


გალაკტიონ ტაბიძე – ვინ არის ეს ქალი?

galaktion tabidze vin aris es qali multimediuri masala video
მიმაფრენდა ნაპრალებზე ლურჯი ცხენი,
გადვიჩეხე,
უკურნებლად დაჭრილი ვარ...
დამეხსენი!

მულტიმედიური მასალა იხილეთ სრულიადში



გალაკტიონ ტაბიძე – მერი

გალაკტიონ ტაბიძე – მერი

კითხულობს სერგო ზაქარიაძე


შენ ჯვარს იწერდი იმ ღამეს, მერი!
მერი, იმ ღამეს მაგ თვალთა კვდომა,
სანდომიან ცის ელვა და ფერი


გალაკტიონ ტაბიძე – მე და ღამე

galaktion tabidze me da game me da ghame guram sagaradze
გალაკტიონ ტაბიძე – მე და ღამე

კითხულობს გურამ საღარაძე


ეხლა როცა ამ სტრიქონს ვწერ, შუაღამე იწვის, დნება,
სიო, სარკმლით მონაქროლი, ველთა ზღაპარს მეუბნება.


რა წარმტაცი ხარ რა დიდებული…

galaktion tabidze ra warmtaci xar ra didebuli leqsebi poezia
კვლავ მიხარია ძველი კორდიდან
რიონის ზვირთთა თვალის დევნება,
დაუცხრომლობა გაზაფხულისა
და ფერადების აშადრევნება.


შეიძლება შეიცვალოს

sheidzleba sheicvalos leqsebi siyvaruli monatreba
შეიძლება შეიცვალოს…
შეიძლება შეიცვალოს ყველგან ყველა არე,
ჩამოვარდეს ანდაც ციდან ბინდისფერი მთვარე,
რომ ბუნება შეიშალოს აგვისტოში თოვლით,
წარმართებმა შეიწუხონ თავი კაცის მოვლით.
შეიძლება შეიღებოს უძველესი მიწა,
ნანგრევებად გადაიქცეს მთელი დედამიწა,


იცი? საყვარელო გიჟი ვარ სიკვდილამდე

ici sayvarelo giji var sikvdilamde leqsebi siyvarulze
იცი? საყვარელო გიჟი ვარ სიკვდილამდე
ხანდახან ცხოვრებისგან დაღლილი,დაზაფრული,
რითმები მიქრებიან,მუზები მღალატობენ
და უკვე აღარ მიყვარს შემდეგი გაზაფხული.
ყოველი ნაბიჯები საშიში დილემაა


საკმაოდ ვიცხოვრეთ ამ ხალხში გვეყო რა!

sakmaod vicxovret am xalxshi gveyo ra leqsebi poezia

ამ შეშლილ სამყაროს შევეშვათ მე და შენ
წავიდეთ ტბის პირას ქოხი მაქვს დაწნული,
ბარათით ვაუწყოთ გაპარვა დედაშენს :
,,ტყის პრინცზე გათხოვდა დე შენი ქალწული“.


გავა დრო

gava dro da movigoneb sheshlil axalgazrdobas
გავა დრო და მოვიგონებ, შეშლილ ახალგაზრდობას,
გადარეულ და აბნეულ გულის თქმათა აყოლას,
მეგობრებთან ერთად თოვლში და ქარებში ბალღობას,
მოვიგონებ, როცა უკვე აღარავინ არ მოვა…
როგორ გვძენდა გამომწვევი შემოხედვა ფორიაქს,
და რომ დარდებს მტკვართან ერთად, ვაყოლებდით თოლიას.