გაზაფხული გავიდა

gazafxuli gavida da wvims leqsebi siyvarulze sasiyvarulo leqsi
გაზაფხული გავიდა და მაიც ისე წვიმს,
ჩემი გული ყოფილიყოს შენი ცრემლის წილ.
შიშველი ფეხით დადიხარ გოგო, შედი შინ,
ასეთ წვიმას კოკისპირულს ვერ მოუკლავ ჟინს.
კაბა კალთას გეტმასნება ენახვები სხვას,
ასე ურცხვად ნუ შეჰყურებ, გიშრის თვალო, ცას.
მკერდი შუა გაპობილი ვაშლს მიგიგავს ორს,
ნუ გგონია დედოფალო, ვერ ვკადრებ ამბორს.
ნაწნავებად, ჩუქურთმებად წვიმა გიქსოვს თმას.
წვიმის წვეთებს რომ უღიმი, ვერ გაგცემენ ხმას.
ღრუბლის ცრემლებად მაქცია დაგიფრთხობდი ძილს,
არვის ეცოდინებოდა შენ - ვინ?! ან მე - ვინ?! მ
აგ ურცხვობას განანებდი არ დავიწყებ ფიცს..
ბაგეზე დაგადნებოდნენ წვეთები წვიმის..


რატომღაც სიტყვებმა მე თავი მანებეს

ratomgac sityvebma me tavi manebes
რატომღაც სიტყვებმა მე თავი მანებეს,

შეშვება მომთხოვეს და მოთქმით გათელეს.

შენი დრო გავიდა ეს ლექსად დაწერეს,

სადღაც მიტოვებულ სანაგვედ ამძერწეს.

მუხანათ ცხოვრების ბალიში დასველდეს,

ციური ხმა ზეცით მე აღარ მასველებს.

სამყაროს უკუნი თვალსაც რომ აშტერებს

და ბოლო წერტილი მხოლოდღა მაღელვებს.


თვალებს ნუ დახრი

tvalebs nu daxri unda chagxedo
თვალებს ნუ დახრი, უნდა ჩაგხედო,
უნდა ვიპოვო სევდის იარა,
ნუთუ შენ მართლაც ისე გიყვარდი,
როგორც ჩემამდის ხმებმა იარა.

უნდა ვიპოვო ის მონატრება,
შენ რომ თვალებში დაგიწყლიანდა,
უნდა ჩაგხედო ლამაზ თვალებში
და მოგიშუშო ყველა იარა..


ღამე - მე მიყვარს ეს ღამე,

game me miyvars es game leqsebi siyvarulze
ღამე - მე მიყვარს ეს ღამე,
მიჯნურთა ვნებების უსიტყვო მოწმე.
მე ღამეს ფიქრებში ვათენებ ხშირად
და მხოლოდ ცოტა ხნით მძინავს.
და მძინავს იმიტომ, რომ იქნებ გიპოვო,
იქნებ, მდუმარი შემომხვდე სადმე
და ცხადად ღიმილი თუ არ გემეტება,
თუ ჩემზეც არაფერს ფიქრობ,
იქნებ სიზმარში წამოგცდეს რამე,
იქნებს სიზმარში მოწყალე იყო...
მე მიყვარს ღამე...


მე შენ დაგინახე გულში ჩამივარდი

me shen daginaxe gulshi chamivardi leqsebi siyvarulze
მე შენ დაგინახე გულში ჩამივარდი,
მაგრამ ვერ გავბედე თქმა.
შენ გავდი ვარსკვლავს ახლად გაბრწყინებულს
და ვერ გაშორებდი თვალს.
მაგრამ მეშინოდა შენ არ დაგენახა
თუ რა უსუსური ვარ,
არ გეგონოს რომ ეს სულ ასეა
და ფუჭი იმედებით ვიმშვიდებ თავს,
უბრალოდ მჯერა რომ ეს შემიძლია
რომ მე ვიმსახურებ ძვირფასო შენს თავს.


იმაზე ძვირფასი რამეც არსებულა

imaze dzvirfasi rameec arsebula leqsebi siyvarulze
იმაზე ძვირფასი რამეც არსებულა
რასაც სიყვარული ჰქვია..
ბწკარებად ნაკინძი ლამაზი სიტყვები
ეხლა სანაგვეზე ყრია...

გულით ნატარები წმინდა ოცნებები,
სადღაც მიყუჟულან წყვილად...
ობი დასდებია
ჩვენს ჩუმ ჩანაფიქრებს,
დღეს მას წარსულიღა ჰქვია...


უინსტონ ჩერჩილი

uinston cherchili vinston cherchili Winston Leonard Spencer Churchill ვინსტონ ჩერჩილი brdznuli azrebi gamonatqvamebi გამონათქვამები სიბრძნე ფრაზები sibrdzne სიბრძნე frazebi citatebi
ახალგაზრდობისას ვიცავდი წესს – არასდროს დამელია სადილამდე. ახლა კი მოვხუცდი და ვცდილობ არასდროს გავილეშო საუზმემდე.




დანარჩენი იხილეთ სრულიადში


წავალ დავტოვებ მე ამ ქვეყანას

waval damtoveb me am qveynad leqsebi siyvaruli
წავალ დავტოვებ მე ამ ქვეყანას
და დარჩებიან ჩემი შვილები
ოდესმე მათაც მოვენატრები
და მიხვდებიან როგორ ვჭირდები

უმამოდ გაზრდა მართლაც ძნელია
მე რომ მანდ ვიყო გული მთელია
ჩემი სითბო და ჩემი ალერსი
ეს ყველაფერი მხოლოდ თქვენია


ცვალებადია ყოველი წამი

cvalebadia yoveli wami waagavs tvalebs
ცვალებადია ყოველი წამი,წააგავს თვალებს.
და დრო თავს იკლავს ,ვნებააშლილ ქალწულის მკერდში,
რემარკისეულ ბებერ "კალვადოსს” ღრუბლებით დავლევ,
შემიყვარდება ნიკე ქალღმერთში.

და შემოდგომის ფოთლისფერია ჩემ გულში დილა,
შენ კი საფირონს დაატარებ თვალების ნაცვლად,
ალბათ ოდესღაც, მილიარდი მზეების წინათ,
ალბათ ოდესღაც, მილიარდჯერ მთვარეზე მაღლა,
ამტკივდა შენი არსებობა,
შენ კი ვერ გრძნობდი რატომ არის მზე ასე თბილი,
ალბათ ოდესღაც მილიარდი ჩასუნთქვის წინათ,
მე ვგრძნობდი ჩემივ პოეტურ ტირილს.

ვიმახსოვრებდი ყოველ წამს,
რომ სიკვდილის წინ,რომ მომესწრო კიდევ ცხოვრება,
მე სიზმრებიდან უფალიც მახსოვს,
მაგრამ ვერ შევძელ შენი სახის დამახსოვრება.
რადგან თვალებით გიყურებდი როცა გხედავდი,
რადგანაც გული ბრმავდებოდა.

მიყვარდა მიწა, მას ესმოდა შენი სულის ხმა,
მიყვარდა ზეცა,როცა ჩვენს ღრუბლებს სუნთქავდა ქარი.
და დედამიწა დაკარგული,
დავიწყებული მიწის თილისმა,
მუზების ჯარი.

ვსუნთქავდი ზამთარს და ვათბობდი გაყინულ სხეულს,
ვაფერადებდი ჩვენს სიყვარულს, მზეს რომ ვცდებოდი,
ღამეში ვკლავდი უკანასკნელ ორ ათასწლეულს,
მ ი ყ ვ ა რ დ ი,მაგრამ არასოდეს არ არსებობდი…

ცვალებადია, პოეზია არარსებული,
ოკეანეა თვალებში ცრემლი………


მე ასეთი ვარ

me aseti var vfiqrob leqsebi
მე ასეთი ვარ, ვერ ვიქნები რადგან სხვაგვარი.
დრო მკურნალია, დრო ტკივილებს ერთად აქუჩეaბს,
ხელს ვერ ავუქნევ რითმებს, როგორც მშიერ ბეღურებს,
გამოვაზამთრებ სევდას, ჩემგან ცრემლებმიუჩვევს.

დროც ასეთია, ყველა ტკივილს სწრაფად გავიწყებს,
წლებით "აცრილი" სიძულვილი, თითქმის, ბრძენია.
და როცა წყენას ვერ იხსენებ დროში გაწელილს, -
უნდა ჩათვალო, რომ საწყენიც არაფერია.

მე ასეთი ვარ, ვერ ვიქნები რადგან სხვაგვარი.
იღბალს ჩამოვწყდი თვალნაკრავი გიშრის მძივიდან,
თბილ ხელისგულზე დამეტევა მთელი ზამთარი...
თუ სიამაყეს, სიყვარულის მსხვერპლად მივიტან.